Archiefdocument
Origineel
23 november 1942. den Heer W.H. Grosze-Nippen, Assendelftstraat 29, Amsterdam. [Briefhoofd]
CENTRAAL VERKOOPKANTOOR VAN MOSSELEN
BERGEN OP ZOOM
Telef. 674 Postrek. 261192
Telegram-adres : „CEVEMOS”
Briefadres : „CEVEMOS”
Bankiers :
Rotterd. Bankvereeniging N. V.
Bergen op Zoom
Ned. Middenstandsbank N. V.
’s-Gravenhage
[Datering]
23 November 1942.
[Adresblok]
den Heer W.H. Grosze-Nippen,
Assendelftstraat 29,
AMSTERDAM.
[Getypte tekst]
Betreffende :
Op grond van door ons ingewonnen infor-
maties kunnen wij aan U geen vergunning ver-
leenen voor het koken van mosselen.
Centraal Verkoopkantoor
van Mosselen
[Handtekening]
(Directeur)
[Handgeschreven toevoeging]
4/4316
De firma Grosze Nippen staat bij
de Keuringsdienst bekend als vischhandelaar
en handelt in visch- mosselen - garnalen
De mossel kokerij en bakkerij is door ons
goedgekeurd- en voldoet naar alle eischen.
J Kroch
keurmeester
[Voettekst codes]
201042 K 2301 Het document betreft een afwijzing van een vergunningsaanvraag voor het koken van mosselen. Het Centraal Verkoopkantoor van Mosselen (CEVEMOS) stelt dat op basis van "ingewonnen informaties" de vergunning niet verleend kan worden aan de heer Grosze-Nippen uit Amsterdam.
Opvallend is de handgeschreven kanttekening onderaan de brief, geschreven en ondertekend door J. Kroch, een 'keurmeester'. Deze verklaring lijkt de afwijzing tegen te spreken of dient als bewijsstuk voor een bezwaar. Kroch bevestigt namelijk dat de firma wel degelijk bekend is als vishandelaar en dat hun kokerij en bakkerij aan alle technische en hygiënische eisen voldoen. Dit suggereert een conflict tussen de centrale administratieve besluitvorming en de feitelijke inspectieresultaten ter plaatse. De brief is geschreven in november 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens deze periode was de economie strak gereguleerd via een systeem van centrale verkoopkantoren en distributieorganen. Voor het verwerken van voedsel (zoals het koken van mosselen voor de verkoop) waren strikte vergunningen nodig.
De schaarste aan voedsel en de controle door de bezetter maakten dergelijke vergunningen essentieel voor het legaal voortzetten van een bedrijf. Het document geeft een inkijkje in de bureaucratische processen en de mogelijke willekeur of stroefheid in de communicatie tussen verschillende controlerende instanties (het verkoopkantoor versus de keuringsdienst) in oorlogstijd. J. Kroch V.