Omstreeks 1941 (gebaseerd op de referentie naar het Visscherijbesluit 1941). Door ambtenaren van den C.C.K.D. is mij
gerapporteerd, dat U [doorgehaald woord] aan de
stagsgevezens [?] versche aal heeft doen rooken,
zonder dat U daartoe toestemming had
verkregen.
Hiermede heeft U art. 10 van het Tweede
Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit
1941 overtreden; mitsdien sluit ik U,
ingevolge art. 11 van genoemd besluit, voor
4 beurten bij de verdeeling van zoetwater-
visch + garnalen op de afslag van de Vischmarkt
alhier.

[Paraaf/ondertekening] * Inhoud: Het document betreft een officiële waarschuwing of sanctiebeschikking aan een vishandelaar of roker. De geadresseerde wordt beschuldigd van het illegaal laten roken van verse aal zonder de vereiste vergunningen.
* Sanctie: De straf bestaat uit een uitsluiting voor vier beurten van de officiële verdeling van zoetwatervis en garnalen op de plaatselijke visafslag. Dit was een zware economische sanctie, aangezien men hierdoor tijdelijk geen handelswaar kon inkopen via de legale kanalen.
* Schrift: Het handschrift is een vlot, zakelijk cursief uit het midden van de 20e eeuw. De term "stagsgevezens" (regel 3) is moeilijk leesbaar; het lijkt te gaan om een specifieke (mogelijk lokale of technische) term voor de wijze van aanlevering of verwerking, maar de exacte spelling is onzeker.
* Terminologie: "Mitsdien" (daarom) en de naamvallen ("van den", "versche") duiden op het formele, ambtelijke karakter van de brief. Dit document moet worden geplaatst in de context van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De C.C.K.D. (Centrale Contrôle- en Keuringsdienst) was een organisatie die toezag op de naleving van de distributieregels en de kwaliteit van levensmiddelen. In deze periode was de voedselvoorziening streng gereguleerd om zwarte handel te voorkomen en de export naar Duitsland of de eigen bevolking te beheersen. Het Visscherijbesluit 1941 was een pakket regels dat de hele sector onder strikte controle stelde. Het ongeoorloofd verwerken van producten (zoals het roken van vis buiten de officiële kanalen om) werd gezien als een economisch delict. De visafslag was het centrale punt voor de gereguleerde distributie; uitsluiting hiervan was een standaardmethode om overtreders te straffen.