8 juni 1942 De Directeur (vermoedelijk van de gemeentelijke vismarkt of een distributie-instantie). [Linksboven, handgeschreven in blauwe inkt:] veranderd [onduidelijk]
[Rechtsboven:] HG.

[Adresblok:]
den Heer J. van Andel,
Frans Halsstraat 66 I,
Amsterdam-Zuid.
[Rechts onder adres:] Wijk 14.

[Links:] 46A/309/2 M.
[Rechts:] 8 Juni 1942.

Mij is gerapporteerd, dat U de op 27 Mei jl. aan U op den
Vischafslag alhier toegewezen 20 ½kg. gerookte aal niet op Uw plaats
aan de markt Albert Cuypstraat heeft verkocht. U heeft zich derhalve
niet gehouden aan het bepaalde in artikel 7 van het Tweede Uitvoe-
ringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941; ingevolge artikel 11
van dit besluit sluit ik U mitsdien uit voor 4 beurten van de ver-
deeling van zoetwatervisch enz. op den afslag aan de Vischmarkt
alhier.

[Onderschrift rechts:] De Directeur,

[Groot diagonaal handgeschreven woord over de onderste helft:] vervallen Dit document is een officiële berisping en sanctieoplegging aan een visverkoper in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De heer Van Andel wordt ervan beschuldigd 20,5 kg gerookte paling, die hij via de officiële afslag had verkregen, niet op zijn vaste plek op de Albert Cuypmarkt te hebben verkocht. Dit werd gezien als een ernstige overtreding van de distributieregels.

De strafmaat is de uitsluiting van vier toekomstige visverdelingen. De juridische basis hiervoor was het "Tweede Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941", een regeling die door de bezetter was ingevoerd om de voedselvoorziening en handel strak te controleren.

Cruciaal is de grote handgeschreven aantekening "vervallen". Dit duidt erop dat de sanctie later is ingetrokken, mogelijk na een bezwaarschrift, een correctie van de feiten, of een verandering in de administratieve status van de handelaar. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland was de schaarste aan voedsel groot en werden vrijwel alle levensmiddelen streng gerantsoeneerd. Om de zwarte handel tegen te gaan, moesten handelaren hun waren op aangewezen plekken en tegen vastgestelde prijzen verkopen.

Het niet verkopen van toegewezen producten op de afgesproken locatie wekte direct het vermoeden van verkoop op de zwarte markt tegen woekerprijzen. De controle hierop was streng, uitgevoerd door zowel de Crisis Controle Dienst (CCD) als lokale marktmeesters. Dit document illustreert de bureaucratische controle op de dagelijkse handel in een tijd van extreme schaarste en strikte regulering.