Tuchtbeschikking (strafvonnis) van de Inspecteur voor de Prijsbeheersching. 2 april 1942. Noot: Doorgehaalde tekst is aangegeven met [doorgehaald], handmatige toevoegingen staan tussen de tekst.

dat de verdachte bij zijn mondeling verweer ten onrechte de verantwoor-
delijkheid hiervoor op zijn knecht heeft trachten te schuiven, zijnde
vast staat, dat de bediende in verdachte's opdracht handelde ;
dat ook niet juist is, dat de bediende pondsprijzen en kilogramprijzen
verwisselde, daar immers de door verdachte berekende prijzen niet het
tweevoud van de hoogst toelaatbare uitmaakten ;
dat bij de bepaling van de strafmaat rekening is gehouden met den ernst
der gepleegde feiten en met vier voorafgaande veroordeelingen van
den verdachte ;

HEEFT GOEDGEVONDEN:

den verdachte te veroordeelen tot betaling van een geldboete van: f 50.-- ( Vyftig gulden )

verbeurd te verklaren de bij proces-verbaal van den - - - - - - - - - 194-
inbeslaggenomen goederen;

[doorgehaald: te bepalen, dat] den verdachte te veroordeelen in de kosten ten beloope van
f 10.--, berekend overeenkomstig de bepalingen van het "Tarief voor Tuchtstrafproceskosten" van 23 Januari 1942 ;

de sluiting van het bedrijf van verdachte en stillegging van de bedrijfsmiddelen te bevelen voor den tijd van een maand, onmiddellijk ingaande op den dag na dien, waarop deze Tuchtbeschikking in kracht van gewijsde zal zijn gegaan en het Hoofd der Politie der Gemeente Nieuwer-Amstel op te dragen om de sluiting voor ieder kenbaar te maken door aanplakking van deze maatregel op een in het oog vallende plaats bij den toegang van het perceel, waarin verdachte zijn bedrijf uitoefent, alsmede om nauwgezet te waken tegen en de opsporing te bevorderen van de overtredingen, genoemd in artikel 10 van het Prijsbeheerschingsbesluit ;

AMSTERDAM, den 2 APR. 1942 194

De Inspecteur voornoemd,
(Handtekening: W.A.M. van der Kellen)
( Mr. W.A.M. van der Kellen, Toegevoegd Inspecteur )

BETALING van de opgelegde boete moet geschieden binnen acht dagen na de uitreiking der tuchtbeschikking door storting of overschrijving op postrekening No. 408.874 van voormelden Inspecteur. Bij gebreke hiervan volgt tenuitvoerlegging der tuchtbeschikking.

BEROEP tegen tuchtbeschikkingen is mogelijk:
a. indien is opgelegd een geldboete van meer dan f 500.—, al of niet met een bijkomende straf;
b. indien is opgelegd een geldboete van f 500.— of minder, mits daarbij een bijkomende straf is opgelegd, uitgezonderd de bijkomende straf van openbaarmaking.

Beroep moet binnen veertien dagen na de uitreiking der tuchtbeschikking worden ingesteld bij een door den veroordeelde onderteekend beroepschrift, hetwelk moet worden ingediend bij den Gemachtigde voor de Prijzen te ’s-Gravenhage of bij den Inspecteur voor de Prijsbeheersching, door wien de beschikking in eersten aanleg genomen werd. Dit document is een officiële tuchtbeschikking uit de Tweede Wereldoorlog. Een winkelier (de verdachte) wordt gestraft voor het overtreden van de prijsvoorschriften. Uit de tekst blijkt dat de verdachte probeerde de schuld af te schuiven op zijn personeel ("knecht"), maar de inspecteur verwerpt dit verweer omdat de berekende prijzen niet overeenkwamen met een simpele verwisseling van pond- en kilogramprijzen.

De straf is aanzienlijk:
1. Een boete van 50 gulden (een fors bedrag in 1942).
2. 10 gulden proceskosten.
3. Sluiting van de zaak voor één maand, waarbij de politie in Nieuwer-Amstel (het huidige Amstelveen) een plakkaat op de deur moet plakken om de buurt op de hoogte te stellen van de overtreding.

De vermelding van "vier voorafgaande veroordeelingen" wijst erop dat de verdachte een recidivist was, wat de zware maatregel van bedrijfssluiting verklaart. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er sprake van groeiende schaarste. Om inflatie en woekerprijzen op de zwarte markt tegen te gaan, stelde de bezetter het Prijsbeheerschingsbesluit in. De "Inspecteur voor de Prijsbeheersching" hield streng toezicht op de naleving hiervan.

Dergelijke tuchtbeschikkingen waren bedoeld om de distributie van goederen eerlijk te houden, maar dienden ook als pressiemiddel van het bezettingsbestuur om de economie onder controle te houden. De procedure week af van het normale strafrecht; het was een vorm van administratieve rechtspraak (tuchtrecht) waarbij de inspecteur zelf de straf kon opleggen zonder tussenkomst van een reguliere rechter. De datum (april 1942) markeert een periode waarin de schaarste in de steden nijpend begon te worden en de controle op winkeliers werd opgevoerd. Politie