Getypte brief op officieel briefpapier met handgeschreven kanttekeningen. 25 oktober 1942. De plaatsvervangend Districtsvertegenwoordiger van het Economisch Front. ECONOMISCH FRONT
№ 85/21/1 M. 1942 27/10

DISTRICT ~~12~~ NOORDHOLLAND
TELEFOON ~~96285~~ 46191
Secretariaat: Beursgebouw
~~AFD.:~~ Damrak
~~REF.:~~ Amsterdam-C.

AMSTERDAM, 25 October 1942
~~KONINGINNEWEG 155c~~

Onderwerp: Marktbedrijf

Kameraad,

Aan de Nieuwe Hoogstraat 12 (I) is de joodsche firma M. Krammer gevestigd. Eigenaar is Marcus Krammer.

De genoemde beweert, dat hij voor den goeden gang van de Amsterdamsche jodenmarkten onontbeerlijk is, aangezien hij op deze markten kramen plaatst en verhuurt. Bovendien zou hij handkarren voor het vervoer van levensmiddelen, die op de jodenmarkten worden verkocht, verhuren.

Ik zal het op hoogen prijs stellen, indien U deze beweringen nauwkeurig aan de feiten wilt toetsen en mij op grond van Uw bevindingen wilt berichten, of de firma M. Krammer van wezenlijke beteekenis voor den joodschen markthandel moet worden geacht en dus voorloopig dient te blijven bestaan.

Hou Zee!

De plv. Districtsvertegenwoordiger
[Handtekening: Onleesbaar]

Den Heer J.J. Sieburgh
Secretaris van het Marktwezen
Jan van Galenstraat 14
Amsterdam-West

[Handgeschreven kantlijn links:]
betreft marktwezen heeft vergunning van Burgemeester ligt aldaar 31/10-42

[Handgeschreven onderaan:]
in enveloppe van Kamer v. Koophandel
opbergen [symbool] * Ideologische kenmerken: Het gebruik van de aanhef "Kameraad" en de groet "Hou Zee!" duidt op de nationaalsocialistische achtergrond van de afzender (NSB-gelieerd).
* Administratieve context: Het document illustreert de bureaucratische afhandeling van de 'ontjoodsing' van de economie. Er wordt getoetst of een Joodse ondernemer nog een economisch nut heeft voor de (door de bezetter ingestelde) gesegregeerde Joodse markten.
* Status van de ondernemer: Marcus Krammer probeerde waarschijnlijk via een beroep op zijn "onontbeerlijkheid" uitstel van liquidatie van zijn bedrijf of deportatie te verkrijgen. De term "voorloopig dient te blijven bestaan" onderstreept de precaire en tijdelijke aard van dergelijke uitzonderingen in 1942. In 1941 en 1942 voerden de Duitse bezetter en collaborerende instanties in Nederland steeds strengere beperkingen in voor Joden. Joodse handelaren werden verbannen van de reguliere markten en gedwongen om op speciaal aangewezen "Jodenmarkten" (zoals op het Waterlooplein) te staan. Het "Economisch Front" was een NSB-organisatie die probeerde de Nederlandse economie volgens nationaalsocialistische leest te organiseren en toezicht hield op de naleving van economische verordeningen. De brief toont aan hoe lokale autoriteiten (het Marktwezen) werden ingeschakeld om te beslissen over het lot van Joodse ondernemers op basis van hun vermeende "economische waarde".