Ambtelijke correspondentie (concept of kopie van een brief). 2 juli 1942. [Links boven, verticaal:]
koopen
door
marktper-
soneel

[Rood potlood:] 110/1/2

[Rechts boven:]
A’dam, 2/7 1942
W. P. M. [afschrift aan Insp.]

[Hoofdtekst:]
Onder terugzending
van het met Uw kantbrief
dd. 17 dezer om advies
ontvangen stuk No
611 L.M. 1942 heb ik de eer
u te berichten, dat dezer-
zijds het marktpersoneel,
belast met het toezicht op
den verkoop v. de zgn
verse visch, opnieuw is
opgedragen, er nauw-
lettend op toe te zien,
dat de visch uitsluitend wordt
verkocht aan het publiek,
dat zich daartoe op de markten
in een rij heeft opgesteld.
Het is het marktpersoneel
verboden in diensttijd
op de markten inkoopen te
doen; een afschrift van de
kennisgeving, waarin bedoeld * Inhoud: De schrijver reageert op een adviesaanvraag van de 17e van de lopende maand. Hij bevestigt dat het marktpersoneel strikte instructies heeft gekregen over de ordehandhaving bij de verkoop van "verse visch". Er moet streng worden toegezien dat alleen mensen die netjes in de rij staan, geholpen worden. Daarnaast wordt een expliciet verbod herhaald voor het marktpersoneel om zelf inkopen te doen terwijl zij aan het werk zijn.
* Schrift: Het document is geschreven in een vlot, ambtelijk cursief handgeschrift. De annotaties in de marge en de doorhalingen (zoals bij "het marktperso-") duiden op een conceptversie of een administratief doorslagje.
* Terminologie: Gebruik van archaïsche spelling (visch, inkoopen) en formele ambtelijke formuleringen ("dd. 17 dezer", "heb ik de eer u te berichten"). * Historische context: Het document dateert uit juli 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Dit was een periode van toenemende schaarste en rantsoenering.
* Schaarste en distributie: Verse vis was een product dat vaak buiten de bonnen (distributie) viel of waarvoor enorme rijen ontstonden. De nadruk op het "in een rij opgesteld" staan, wijst op de noodzaak om chaos en onlusten bij de marktkramen te voorkomen.
* Corruptiebestrijding: Het verbod voor marktpersoneel om tijdens diensttijd zelf inkopen te doen, was bedoeld om bevoordeling (onder-de-toonbank-handel) tegen te gaan. In tijden van honger en tekorten was het essentieel dat toezichthouders onpartijdig bleven en niet hun positie gebruikten om zelf schaarse goederen te bemachtigen. De "Insp." (Inspecteur) hield hierop toezicht.