Pagina uit een ambtelijk rapport of brief (genummerd als pagina 2). - 2 -

/-het [in linker marge]

plaats gebruik maakte terwijl adressant het ver-
schuldigde plaatsgeld moest betalen, mist zooals
U uit/bovenstaande blijkt, derhalve alle grond^,
Slechts uitgesloten grossiers, huurders van pak-
huizen op de Centrale Markt zijn, indien tijdens de
periode van hun uitsluiting het door hun gehuur-
de pakhuis wordt verhuurd, tijdens deze verhuur aan
derden geen huur verschuldigd. (vide Uw brief d.d.
13 November 1942 no. 945 L.M. 1942). Overigens
deel ik U ~~mog~~ mede, dat indertijd door mij is
bepaald, dat met het oog op het gebrek aan trans-
portmiddelen en de verplichting tot het spoedig
lossen der wagons, het aan de grossiers op de
Centrale Markt is ^tijdelijk^ toegestaan goederen en emballage
op niet in gebruik zijnde plaatsen neer te zetten,
hetgeen dus ook kan gebeurd zijn met de plaatsen
die indertijd door adressant werden bezet. Als
verkoopplaatsen zijn deze plaatsen echter nimmer
aan andere grossiers uitgegeven^;^ zulks in tegen-
stelling met de pakhuizen van gesloten grossiers,
~~die~~ uitsluitend als verkoopgelegenheid aan
andere grossiers ^worden^ zijn verhuurd.
Ik heb derhalve de eer U te adviseeren
adressant te doen berichten, dat na onderzoek zijn
klacht ongegrond is gebleken.

De Directeur,
[Handtekening/Paraaf]

[Handgeschreven kanttekeningen in de linker marge:]
* Afschrift dagrapport gezonden
* L m.i. geen protest tegen te hebben, welke
* Ik heb verzocht ten bate van den oorspronkelijken huurder. * Kern van het geschil: De "adressant" (de klager) protesteert tegen het feit dat hij plaatsgeld moest betalen terwijl zijn plek door anderen werd gebruikt. De Directeur verwerpt dit.
* Juridisch/Technisch onderscheid: Er wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen het tijdelijk opslaan van goederen/emballage op lege plekken (om logistieke redenen, zoals het snel lossen van wagons) en het daadwerkelijk verhuren als verkoopplaats. Omdat de plekken van de klager enkel voor opslag door derden werden gebruikt en niet als officiële verkoopplaats aan anderen waren uitgegeven, blijft de betalingsplicht van de klager bestaan.
* Logistieke context: De tekst vermeldt een "gebrek aan transportmiddelen", een direct gevolg van de oorlogsomstandigheden in 1942, waardoor efficiëntie bij het spoor (lossen van wagons) prioriteit kreeg boven strikte naleving van de standplaatsregels. * Historische context: Het document dateert uit november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland.
* "Uitgesloten grossiers": De term "uitgesloten grossiers" en "gesloten grossiers" is in deze context zeer beladen. Dit verwijst naar de Joodse handelaren die vanaf 1941 stelselmatig van de markten werden verdreven en wier bedrijven werden geliquideerd of onder beheer van een 'Verwalter' werden gesteld. Hun pakhuizen werden vaak aan niet-Joodse (Arische) grossiers verhuurd.
* Bureaucratie in oorlogstijd: Het document toont hoe de dagelijkse marktadministratie en bureaucratie doordraaiden onder de bezettingswetgeving. De Directeur houdt vast aan de regels en wijst de klacht van de adressant koudweg af, waarbij hij de uitzonderingstoestand (de oorlogseconomie en de uitsluiting van specifieke groepen) als formeel kader gebruikt.