Ambtelijke brief/memo (doorslag/kopie). 7 januari 1944. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten). [Handgeschreven in blauw potlood/inkt bovenaan:]
Verzonden 7/1 v Beery [onduidelijk, mogelijk paraaf]

[Getypte tekst:]
43/51/2'43 M. [tab] 7 Januari 1944. [tab] VB/SV.

toelage schoenreparaties
voor personeel buiten- [tab] Den Heer Wethouder
dienst. [tab][tab][tab] voor de Arbeidszaken,

[tab][tab][tab][tab] A l h i e r.
[tab][tab][tab][tab] ===========

[tab][tab][tab] Naar aanleiding van Uw circulaire d.d. 30 December jl. no.15/71a Arb.1943 heb ik de eer U te berichten, dat de ambtenaren dienstdoende op de Centrale Markt en de ambtenaren belast met toezicht op de dagmarkten en de controle in de stad voor de betreffende vergoeding in aanmerking behooren te komen. De aantallen bedragen respectievelijk 28 en 18. Werklieden van mijn dienst komen voor deze vergoeding niet in aanmerking.
[tab][tab][tab] De kosten aan het invoeren van dezen maatregel verbonden bedragen voor de ambtenaren der Centrale Markt:
[tab][tab] 28 x f. 2.- x 12 [tab] = [tab] f. 672.-
voor die der dagmarkten:
[tab][tab] 18 x f. 2.- x 12 [tab] = [tab] f. 432.-
[tab][tab][tab][tab] Totaal: [tab] f.1104.-
[tab][tab][tab][tab][tab] ======

[tab][tab][tab][tab][tab] De Directeur, Het document is een formeel verzoek om budget voor een onkostenvergoeding voor schoenreparaties. Het betreft 46 ambtenaren die veel buiten lopen: 28 medewerkers van de Centrale Markt en 18 controleurs van de dagmarkten.

Opvallend is de expliciete uitsluiting van "werklieden" (handarbeiders) van de dienst; de vergoeding is specifiek bedoeld voor de controlerende ambtenaren. De berekening is gebaseerd op een vergoeding van 2 gulden per maand per persoon (f. 2.- x 12 maanden). De ambtelijke taal is kenmerkend voor die tijd, met spellingen zoals "behooren" en "dezen". Dit document stamt uit januari 1944, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er een nijpend tekort aan grondstoffen, waaronder leer voor schoenen. Nieuwe schoenen waren enkel op de bon verkrijgbaar en van slechte kwaliteit (vaak met houten zolen).

Voor ambtenaren die de hele dag te voet toezicht moesten houden op markten, was de slijtage van schoeisel een aanzienlijke kostenpost. Deze brief illustreert hoe de gemeentelijke bureaucratie zelfs in oorlogstijd probeerde de arbeidsvoorwaarden aan te passen aan de materiële schaarste van die tijd. De term "Centrale Markt" verwijst naar de markt in Amsterdam-West (tegenwoordig het Food Center Amsterdam).