Handgeschreven concept of afschrift van een zakelijke brief / ambtelijke correspondentie. 22 januari 1943 [Bovenaan rechts:]
A’dam, 22/1 '43

[Bovenaan midden:]
W. Heul & W. Valk

[Hoofdtekst:]
Naar aanleiding van Uw brief
dd. 29 Dec. jl. deel ik U mede, dat de
~~door U bedoelde~~ [tussenvoegsel: op 24 d.v. op den gemeentelijken markt aangevoerde] 10 halve vaten
bliek, welke ieder 50 kg moesten
inhouden, [tussenvoegsel: volgens mijne vaststelling] bij naweging door
eenige gemeentelijke ambtenaren
der Vischmarkt te zamen niet
meer inhielden dan 403 kg
vischgewicht.
Vanzelfsprekend mocht der-
halve niet meer dan dit gewicht
aan den kleinhandel worden be-
rekend, aangezien anders stellig
moeilijkheden met de te A’dam
controlerende instanties (C.C.D.
en Prijsbeheersching) waren te verwachten.
Ook Uw vorige zendingen zijn
door ambtenaren van mijn dienst
nauwkeurig nagewogen en de
vakkundigheid van deze ambtenaren
~~staat in~~ waarborgt absoluut, dat
er niet meer gewicht is geweest.
Aan Uw verzoek kan derhalve
niet worden voldaan.
D.W.

[In de linkermarge:]
Tijdens
weging
ervaren

[Onderste gedeelte (46A/II/4):]
A’dam, 22/1 '43
N.V.C.
Naar aanleiding van Uw
brief dd. 6 dezer no. 1/2/VI Bra
heb ik de eer U, mede onder ver-
wijzing naar mijn brief dd. heden v. z.
de kwestie met de Fa. W. Burg, Het document betreft een zakelijk geschil over het nettogewicht van een levering vis (bliek). De afzender (ondertekend met initialen D.W.) reageert op een schrijven van de firma W. Heul & W. Valk. De kern van het conflict is dat de leverancier claimt 10 vaten van 50 kg (totaal 500 kg) te hebben geleverd, terwijl een officiële naweging op de Amsterdamse vismarkt uitwees dat de totale partij slechts 403 kg woog.

De schrijver stelt zich formeel en onvermurwbaar op. Hij weigert het verzoek van de wederpartij (vermoedelijk om de ontbrekende kilo's toch te vergoeden of de meting te herzien) en beroept zich op de deskundigheid van de gemeentelijke ambtenaren. Een belangrijk argument is de vrees voor sancties door toezichthoudende organen; het doorberekenen van niet-geleverd gewicht aan de kleinhandel zou leiden tot problemen met de prijscontrole. De brief is geschreven in januari 1943, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Dit verklaart de strikte focus op gewicht en regelgeving:
* C.C.D. (Crisis Controle Dienst): Deze dienst hield toezicht op de distributie van goederen en bestreed de zwarte handel.
* Prijsbeheersching: Vanwege de schaarste stelde de overheid maximumprijzen vast. Fraude met gewichten werd in deze tijd zwaar bestraft omdat het een vorm van indirecte prijsverhoging was.
* Voedselvoorziening: De vermelding "N.V.C." onderaan duidt waarschijnlijk op de Rijksinspectie voor de Voedselvoorziening of een aanverwant orgaan dat de stroom van schaarse levensmiddelen reguleerde.
* Bliek: Deze witvis was in oorlogstijd een belangrijk volksvoedsel omdat veel luxere vissoorten voor de gewone bevolking onbereikbaar of niet beschikbaar waren. N.V.C.