Dienstbrief / Administratieve correspondentie. 8 maart 1943 (met latere administratieve aantekeningen tot 16 maart 1943). [Rechtsboven handgeschreven:] 632

BINNENGASTHUIS
AMSTERDAM

Wordt verzocht bij de
beantwoording datum en
nummer te vermelden.

AMSTERDAM, 8 Maart 1943 [het cijfer 3 is handgeschreven over een 2 of 0]

[Handgeschreven diagonaal door de kop:] Inschrijven

[Paars stempel:] No. 46a/83/M. 1943 12/3

No.
Bijlage

Op Uw telefonisch verzoek van hedenmorgen deel ik U mede, dat de Fa. W. Geijs, Binnen Bantammerstraat 3, Alhier, de vorige week aan het Binnengasthuis voor de verpleegden geleverd heeft op:

2 Maart 1943 15 Kg. snoekbaars
4 " 1943 15 " "
6 " 1943 15 " "

De Administrateur
van het Binnengasthuis
[Handtekening:] M. Portman [?]

[Onderaan links:]
Aan den Gem. Vischafslag
Vischmarkt
de Ruyterkade
A l h i e r

[Handgeschreven aantekeningen rechtsonder:]
ter controle
10-3-'43
[Handtekening]

acc
[Handtekening]
16-3-43

[Linksonder in kleine druk:]
Stadsdrukkerij Amsterdam 25370-12-42-4000 Dit document is een officiële verklaring van de administrateur van het Binnengasthuis in Amsterdam. Het dient als bewijsstuk voor de Gemeentelijke Visafslag dat een specifieke leverancier (Fa. W. Geijs) inderdaad vis heeft geleverd aan het ziekenhuis. In totaal gaat het om 45 kilogram snoekbaars, verdeeld over drie dagen in de eerste week van maart 1943.

Opvallend is de bureaucratische nauwkeurigheid: de brief volgt op een telefonisch verzoek en is voorzien van een officieel volgnummer-stempel. De diverse handgeschreven parafen en data ("ter controle" en "acc" voor akkoord) tonen aan dat de informatie door verschillende administratieve lagen is gegaan ter verificatie. De brief is gedrukt op officieel briefpapier van de Stadsdrukkerij (besteld in december 1942, getuige de code 12-42). De datum van het document, maart 1943, plaatst deze correspondentie midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem en toenemende voedselschaarste.

Instellingen zoals het Binnengasthuis moesten nauwgezet verantwoording afleggen over hun voorraden en inkopen. De Gemeentelijke Visafslag fungeerde als een centraal controleorgaan voor de handel in vis. Dat er specifiek vermeld wordt dat de vis "voor de verpleegden" bestemd was, onderstreept de noodzaak om aan te tonen dat de schaarse middelen daadwerkelijk ten goede kwamen aan de patiëntenzorg en niet op de zwarte markt verdwenen. Snoekbaars werd in die tijd gezien als een gezonde, eiwitrijke aanvulling op het karige dieet in instellingen.