Getypte officiële verordening of bekendmaking (uittreksel). 15 oktober 1941. Nederlandsche Visscherijcentrale, ondertekend door directeur N. Haasnoot. 6. Kleinhandelaren, die aal op de Amsterdamsche verdeeling krijgen toegewezen, mogen, voor zoover zij niet zelf uitsluitend het beroep van rooker uitoefenen, een vooraf aangegeven deel der toegewezen aal doen rooken of zelf rooken; een en ander volgens door den Gemeentelijken Afslag te geven aanwijzingen. De overige, aan hen toegewezen versche aal moeten zij uitsluitend aan den consument (dus het publiek) verkoopen.

1. Kleinhandelaren, die zich niet aan het onder 4, 5 en 6 bepaalde houden, kunnen voor bepaalden of onbepaalden tijd van de verdeeling worden uitgesloten.

2. Kleinhandelaren, die zich aan overtreding der vastgestelde maximumprijzen of andere ter zake van distributie of prijsbeheersching gegeven voorschriften schuldig maken, kunnen eveneens voor bepaalden of onbepaalden tijd van de verdeeling worden uitgesloten.

's-Gravenhage, 15 October 1941.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
N. HAASNOOT .
Directeur. De tekst is een ambtelijk schrijven in de toenmalige spelling (bijv. "Amsterdamsche", "Visscherijcentrale"). Het document ademt de sfeer van strikte overheidscontrole uit de oorlogsjaren. De focus ligt op de regulering van de vismarkt, specifiek de palinghandel (aal) in Amsterdam. Er wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen het roken van vis en de verkoop van verse vis aan het publiek. Het document stelt duidelijke sancties vast voor handelaren die zich niet aan de distributieregels of de prijsbeheersing (maximum-prijzen) houden: uitsluiting van de verdere verdeling. Dit toont aan hoe schaars middelen waren en hoe nauwlettend de distributie werd bewaakt om de zwarte markt tegen te gaan. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd bijna de gehele voedselvoorziening onder centraal toezicht geplaatst via een distributiesysteem. De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) was het orgaan dat verantwoordelijk was voor de regulering van de visserijsector.

Paling was een belangrijk exportproduct en een gewaardeerde voedselbron. Door de oorlogsomstandigheden en de blokkades was de aanvoer beperkt. Om te voorkomen dat handelaren enorme winsten zouden maken door schaarste (woekerprijzen) of dat de vis uitsluitend in het illegale circuit terechtkwam, stelde de NVC strikte regels op voor de "kleinhandelaren". Het feit dat dit specifiek over de "Amsterdamsche verdeeling" gaat, wijst op een lokale uitwerking van landelijk beleid in een van de belangrijkste handelssteden voor vis. De dreiging met uitsluiting van de verdeling was een zware sanctie, aangezien een handelaar zonder toewijzing geen legale handel meer kon drijven. N. Haasnoot