Ambtelijk advies of memo (handschrift). Nu, echter aan uitbreiding van het aantal winkels
te dezer stede geen behoefte bestaat, heb ik de
eer U te adviseeren het verzoek van adressant
niet in te willigen.
Ik voeg hieraan nog toe, [initialen: J.B.]
dat het den adressant er
voornamelijk om te doen is
om door middel van een winkel
een hoogere toewijzing van visch
te verkrijgen.

[Onderaan:]
V.B. (in blauw kader)
Kp 469/202/3 (in rode inkt)
(naar ik verneem) Het document is een formeel negatief advies betreffende een aanvraag voor het openen van een nieuwe winkel. De auteur voert twee redenen aan om de aanvraag af te wijzen:
1. Economische noodzaak: Er is in de betreffende stad ("te dezer stede") geen behoefte aan meer winkels.
2. Oneigenlijk motief: De schrijver vermoedt dat de aanvrager ("adressant") de winkel niet primair wil exploiteren voor de verkoop, maar enkel een vergunning wil om een hogere toewijzing (quotum) van vis te bemachtigen.

Het handschrift is een vlot, geoefend kantoorschrift. De afkorting "V.B." in het blauwe kader staat waarschijnlijk voor "Voor Berigt" of een vergelijkbare administratieve term die aangeeft dat het stuk ter kennisname of voor verdere afhandeling is doorgeleid. Het rode nummer is een klassiek archief- of dossierkenmerk. De term "toewijzing van visch" duidt op een systeem van distributie of rantsoenering. In tijden van oorlog of economische crisis werden goederen vaak via quota verdeeld onder geregistreerde winkeliers. Dit schrijven onthult een inkijkje in de bureaucratische controle op dergelijke systemen, waarbij de overheid trachtte te voorkomen dat mensen via een "schijnwinkel" extra voorraden schaarse goederen probeerden te bemachtigen. De opmerking "(naar ik verneem)" onderaan suggereert dat de schrijver zijn informatie over de achterliggende motieven van de aanvrager uit informele bronnen of inlichtingen heeft verkregen.