Ambtelijke correspondentie / Verslag van onderzoek. 10 augustus 1943. Visschershoop (waarschijnlijk een visserijorganisatie of coöperatie). Visschershoop A'dam, 10/8 1943
[rood: 76/01/14] [blauw: W.v.M.]
[stempel/klein: 11/8/43 H5] Onder verwijzing
van het met Uw schrijven dd.
27 Juli jl. om spoedig advies
ontvangen stuk No. 5716.M.
1943 heb ik de eer U te berichten
dat ik naar de onderhavige
klacht een uitgebreid onderzoek
heb doen instellen, waarbij
het volgende is gebleken.
De straathandelaren Span-
garen en Van Schaik hebben op
21 Juli jl. toewijzing op de V.M.
ontvangen v. resp. visch resp.
40 1/2 kg groote brasem en 40 1/2 kg
kleine voorntjes. [doorgehaald: door de] Als gevolg van de grootte
van de brasem kon het publiek
geen 2 halve hg, zooals gebruikelijk,
worden verkocht, doch moest dit
noodgedwongen 3 à 3 1/2 halve hg
nemen. Daardoor kon de
visch vanzelfsprekend slechts
weinig menschen worden [verder op volgende pagina...]

[Kantlijn links onderaan:]
Spre / munt * Onderwerp: Het document betreft een reactie op een klacht over de visdistributie door twee specifieke straathandelaren (Spangaren en Van Schaik) in Amsterdam.
* Kern van de zaak: Er is onderzoek gedaan naar de reden waarom de visverkoop op 21 juli niet volgens de gebruikelijke normen verliep. De handelaars kregen die dag 40,5 kg grote brasem en 40,5 kg kleine voorns toegewezen via de Vismarkt (V.M.).
* Het probleem: Vanwege de uitzonderlijke grootte van de brasems was het technisch niet mogelijk om de vis in de standaard kleine porties van "2 halve hectogram" (100 gram) te verkopen. Klanten werden gedwongen grotere porties (150 tot 175 gram) af te nemen.
* Consequentie: Hierdoor kon de beperkte voorraad vis aan aanzienlijk minder mensen worden verkocht dan normaal, wat waarschijnlijk leidde tot onvrede en de uiteindelijke klacht. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1943). In deze tijd was er sprake van schaarste en een strikt distributiesysteem met bonnen en vaste rantsoenen.

Het feit dat een afwijking in de portiegrootte van slechts 50 tot 75 gram vis aanleiding gaf tot een "uitgebreid onderzoek" illustreert hoe precair de voedselvoorziening was en hoe streng de controle op handelaren werd uitgeoefend. De vismarkt was een cruciale bron van eiwitten, en elke onregelmatigheid in de eerlijke verdeling ervan onder de Amsterdamse bevolking werd hoog opgenomen. De term "halve hg" (50 gram) als rekeneenheid benadrukt hoe klein de rantsoenen in die tijd waren.