Handgeschreven rapport/brief. Een marktmeester of marktopzichter (niet bij naam genoemd in dit fragment). Hr. Inspecteur.

Rapport.

Naar aanleiding van bijgaande klacht deel ik U het volgende mede.
Laat ik beginnen met te mede te deelen, dat deze klacht mij zelve betreft. Klaagster is echter zeer bezijden de waarheid.
Hoe wordt er door mij geloot: Ik splits de rij in drieën of vieren naar gelang er menschen staan, nu maak ik een hetzelfde aantal lootjes, en laat er daar een van trekken. Het nummer wat getrokken wordt is dus de groep welke het eerst aan de beurt is. Wanneer dus No 3 getrokken wordt, dan is groep 3 het eerst aan de beurt, daarna groep 4 vervolgens groep 1 en daarna groep 2. Deze manier van loten wordt door de meeste marktopzichters toegepast en geeft ook de minste moeite met het opstellen van de rij. Hoe of klaagster aan het verhaal komt dat de betreffende marktopzichter een "voorkeursgroep" heeft, is mij niet erg duidelijk, immers iedere groep heeft evenveel kans en evenveel recht. Deze manier van loten werd ook toegepast door de marktmeesters Stroeve en de Wolff, welke op de Jan Evertsenstraat hebben dienst gedaan. Er is echter een Controleur geweest welke er een eigen tactiek op na hield en wel deze. Hij liet uit iedere groep een persoon komen, en liet ze dan alle vier een lootje trekken en het nummer wat ieder trok, was het nummer van hun groep. Wat kreeg men nu, dat de voorste groep bijv. no 3 trok. de vierde groep no 2. de derde groep 1 en de tweede groep 4 waardoor men een Polonaise moest maken door de gehele * Inhoud: Het document betreft een verweerschrift van een marktopzichter tegen een klacht van een vrouwelijke marktbezoeker of koopvrouw. Zij beschuldigt hem van partijdigheid ("voorkeursgroep") bij de loting voor staanplaatsen. De auteur legt gedetailleerd uit hoe zijn lootjessysteem werkt (een rotatiesysteem op basis van één getrokken groepsnummer) en beargumenteert waarom dit eerlijk en efficiënt is.
* Kernpunt: De auteur zet zijn methode af tegen die van een eerdere "Controleur", wiens systeem volgens hem leidde tot chaos ("een polonaise"), omdat mensen kriskras door elkaar moesten gaan staan om hun plek te vinden.
* Schrijfstijl: Defensief maar zakelijk. Het handschrift is een duidelijk, staand curasief schrift, kenmerkend voor de eerste helft van de 20e eeuw. Er wordt gebruikgemaakt van de oude spelling (bijv. "menschen", "deelen"). Dit document biedt een zeldzaam inkijkje in de dagelijkse logistiek en de soms gespannen verhoudingen op de Amsterdamse markten. De vermelding van de Jan Evertsenstraat plaatst de gebeurtenis in Amsterdam-West, een buurt met een rijke markttraditie (zoals de nabijgelegen Vespuccimarkt). In tijden van schaarste of grote concurrentie tussen kooplieden was de toewijzing van een goede plek van cruciaal economisch belang, wat vaak leidde tot felle klachten aan het adres van de marktmeesters en inspecteurs van het Marktwezen. De genoemde namen "Stroeve" en "de Wolff" kunnen in archieven van de gemeente Amsterdam mogelijk worden teruggevonden als personeelsleden van de markt. Gemeente Amsterdam Marktwezen