Handgeschreven brief of klaagschrift. 5 mei 1944. Amsterdam, 5 - 5 - ’44
(Wagenaarstr.)
Weledele Heer. m. Mey
Gaarne had ik, dat U van wat ik U ga schrijven goed nota zal nemen. Tot nog toe gingen we ’smiddags om half vier, kwart voor vier in de rij staan als er visch is. Zo tegen vier uur begonnen ze te loten en te verkopen en waren we zo weer thuis. Nu wilde de marktmeester ons pesten en laat ons om half drie al komen en gaat om kwart voor drie al loten. We staan dan heel lang voor niets, want ik heb nog nooit visch gezien voor kwart voor vier. Vandaag was het weer net zo. We zouden aal krijgen. Om half drie ben ik gaan staan en was na de loting de eerste uit de rij die wat zou krijgen. Maar noppes hoor. Niemand het wat gehad uit de rij. Een stuk of wat ik zag er 'n stuk of tien dikbuiken kregen wat en wij noppes.
Ik vraag me af: waar is de aal gebleven?????
maak alstublieft een eind aan het lange wachten ’smiddags, want de marktmeester lijkt wel gek geworden en stuur een andere, die... [tekst breekt af] * Onderwerp: Een felle klacht over de gang van zaken bij de visdistributie op een lokale markt in Amsterdam.
* Kernpunten:
* De schrijver beklaagt zich over de gewijzigde tijden van de marktmeester, waardoor mensen onnodig lang in de rij moeten staan.
* Er is sprake van een lotingsysteem ("loten") om te bepalen wie er vis mag kopen, wat duidt op schaarste.
* De schrijver beschuldigt de marktmeester van vriendjespolitiek of corruptie: terwijl de mensen in de rij (waaronder de schrijver, die als eerste aan de beurt was) niets kregen, gingen de goederen ("aal") naar een groepje "dikbuiken".
* Toon: Gefrustreerd, verontwaardigd en wanhopig. Het gebruik van vijf vraagtekens en de term "noppes" benadrukt de boosheid over de onrechtvaardige verdeling. Dit document stamt uit mei 1944, de late fase van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voedseltekorten waren aan de orde van de dag en de distributie van schaarse goederen zoals vis en paling (aal) was strikt gereguleerd.

De term "dikbuiken" is hier zeer typerend voor de tijdsgeest; het werd vaak gebruikt als scheldnaam voor zwarthandelaars, collaborateurs of mensen die door hun connecties buiten de officiële distributie om aan extra voedsel wisten te komen, terwijl de gewone burger honger leed.

De Wagenaarstraat ligt in de Dapperbuurt in Amsterdam-Oost, nabij de Dappermarkt. De brief is gericht aan een "Weledele Heer", waarschijnlijk een functionaris bij de Voedselvoorziening of de gemeente, in een poging om het willekeurige gedrag van de marktmeester aan de kaak te stellen. Het document biedt een rauw inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd en de sociale spanningen in bezet Amsterdam, precies een jaar voor de bevrijding.