Getypte officiële brief (doorslag of minuut). 23 augustus 1944 (verzonden op 24 augustus 1944). De Directeur (waarnemend), vermoedelijk van een rijksinstantie belast met visserij of marktwezen (gezien de context van het Departement van Landbouw en Visscherij). Ondervakgroep Veilingen van Visch, p/a Staatsvisschershavenbedrijf, Centraal Administratiegebouw, Hal C., Ymuiden (IJmuiden). [Handgeschreven linksboven:] Verzonden 24/8
[Getypt rechtsboven:] HB.

46a/164/3M. 23 Augustus 1944.

Aan de Ondervakgroep Veilingen van Visch,
p/a Staatsvisschershavenbedrijf,
Centraal Administratiegebouw,
Hal C.,
Y m u i d e n .
=======================

Naar aanleiding van Uw brieven d.d. 28 Juli en 9 Augustus jl. bericht ik U, dat, voordat een verdeelingsregeling voor visch op de Vischmarkt te dezer stede werd ingevoerd, op de in den afslag aangevoerde visch een percentage van 5% (van consignatie-zendingen 6%) werd geheven.

In overleg met de Prijsbeheersching en de Nederlandsche Visscherij-centrale is dit percentage in 1942 gesteld op 2%. Een en ander is bij beschikking van den Secretaris-Generaal van het Departement van Landbouw en Visscherij d.d. 31 Augustus 1942 no. 11003 voorgeschreven. Op grond van art. 4 van bovengenoemde beschikking is het percentage genoemd in art. 2 door de Nederlandsche Visscherij-centrale voor den afslag te dezer stede gesteld op 2%.

Dit percentage moet wel als een minimum worden gezien, aangezien de Vischmarkt, in weerwil van de, in verhouding tot de vooroorlogsche, veel grootere aanvoeren, jaarlijks nog een aanzienlijk exploitatie-verlies lijdt. Indien de winstmarges op zoetwatervisch een heffing als bovenbedoeld niet toelaten, dan is het mijns inziens zaak van de Sectie Binnenlandsche handel in zoetwatervisch om te trachten deze winstmarges te doen wijzigen.

De Directeur,
wnd.

Accord met door Directeur
geparafeerde minute.
De Secretariaat [stempel/getypt] In deze brief wordt gereageerd op correspondentie vanuit IJmuiden betreffende de heffingspercentages op de visafslag. De kernpunten zijn:

1. Heffingsverlaging: Vóór de invoering van de distributieregeling ("verdeelingsregeling") bedroeg de heffing op aangevoerde vis 5% tot 6%. In 1942 is dit bij officieel besluit van de Secretaris-Generaal verlaagd naar 2%.
2. Financiële status: Ondanks dat de aanvoer van vis groter is dan voor de oorlog, draait de vismarkt nog steeds met verlies. Het percentage van 2% wordt daarom als een strikt minimum beschouwd om de exploitatiekosten te dekken.

3. Zoetwatervis: Er is een specifiek probleem met de winstmarges op zoetwatervis. Als de huidige marges de heffing van 2% niet toelaten, adviseert de directeur dat de "Sectie Binnenlandsche handel in zoetwatervisch" moet proberen de marges aan te passen, in plaats van de heffing verder te verlagen. Dit document stamt uit augustus 1944, de late fase van de Duitse bezetting van Nederland. De visserijsector stond in deze periode onder streng toezicht van de bezetter en de Nederlandse administratie die met hen samenwerkte.

4. Voedselvoorziening: De "verdeelingsregeling" (distributie) was cruciaal omdat vis een van de weinige eiwitbronnen was die nog enigszins beschikbaar waren, hoewel veel vangst naar Duitsland werd afgevoerd.

5. Prijsbeheersching: Het genoemde bureau voor de Prijsbeheersching had de taak om inflatie en woekerprijzen op de zwarte markt tegen te gaan door strikte maximumprijzen en marges vast te stellen.
6. IJmuiden: Als belangrijkste visserijhaven van Nederland was IJmuiden het administratieve en logistieke centrum voor deze sector. De brief weerspiegelt de bureaucratische afhandeling van financiële tekorten binnen een streng gereguleerde oorlogseconomie, vlak voor de grote ontregeling van de "Dolle Dinsdag" en de Hongerwinter die enkele weken later zouden volgen. Marktwezen