Getypte brief (doorslag of archiefkopie). 22 maart 1944. De Directeur (van een niet nader genoemde instantie, vermoedelijk een gemeentelijke of regionale dienst). [Handgeschreven aantekening:] Verzonden 22/3 [initialen]

46b/10/2M. 22 Maart 1944 vD/SV

                                    Den Heer Directeur van het
                                    Bedrijfschap voor Visscherij-
                                    producten,

                                    2e Adelheidstraat 300,

                                    's-Gravenhage .
                                    ====================


                     Naar aanleiding van Uw brief

d.d. 20 Januari jl. no. 1699 V/Ian. be-
richt ik U, dat de toewijzing van F.
Sterkenburg Sr. een dezer dagen op naam
van de Weduwe, Mevrouw Sterkenburg-Maas
zal worden overgeschreven. Zij zal dan
de haar toegewezen visch persoonlijk op
de markt moeten verkoopen.

                                    De Directeur, *   **Administratieve overdracht:** De kern van de brief is de administratieve afhandeling van een vergunning of 'toewijzing'. Na het overlijden van F. Sterkenburg Sr. wordt zijn recht op het verkopen van vis overgedragen aan zijn weduwe, Mevrouw Sterkenburg-Maas.

• Strikte voorwaarden: Er wordt expliciet vermeld dat zij de vis "persoonlijk op de markt" moet verkopen. Dit duidt op een stringente regulering waarbij toewijzingen persoonsgebonden waren om tussenhandel of zwarte markt-activiteiten tegen te gaan.
• Referenties: De brief verwijst naar eerdere correspondentie van 20 januari, wat wijst op een bureauctratisch proces dat enkele maanden in beslag nam. * Oorlogstijd: De datum, maart 1944, plaatst dit document midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van extreme voedselschaarste en een streng distributiesysteem.
• Ordening: Het "Bedrijfschap voor Visscherijproducten" maakte deel uit van de zogenaamde 'ordening' van het bedrijfsleven, ingesteld of voortgezet onder toezicht van de bezetter. Dergelijke schappen controleerden de gehele keten van productie tot verkoop.
• Sociale aspecten: Voor een weduwe in oorlogstijd was het behoud van de toewijzing van haar overleden echtgenoot vaak de enige manier om in haar levensonderhoud te voorzien. De eis van persoonlijke verkoop onderstreept de moeizame omstandigheden waaronder kleine neringdoenden destijds moesten opereren.