Handgeschreven memo of ambtelijke notitie op een voorgedrukt formulier (Bijblad). September 1939 (specifieke data 6/9, 9/9 en 12/9 vermeld). [Linksboven in kader]
BIJBLAD VAN:
M. No. 1/67/1 193.9
DOORGEZONDEN: 6/9

[Hoofdtekst]
nog vrij 4 ruimten in de hal op
2e & 3e verdieping ieder groot bruto
40 m² = ~~ruimte~~ ruimten bedoeld als kantoor- resp
archiefruimte = ~~is~~ draagvermogen
vloeren te stellen op 4 à 500 kg/m²

van deze ruimten zouden, indien daarover
niet inmiddels op andere wijze zou zijn
beschikt, ~~de helft~~ voor opslag mil. goederen
kunnen worden afgestaan - ~~andere~~
overige dienen te worden gereserveerd in
verband met groote waarschijnlijkheid ~~van~~
inkwartiering van weermacht bij burgerwacht.

[Onderaan]
12/9/39 AB [paraaf] 1/67/2 - 1. 9/9/39 [paraaf] * Onderwerp: De inventarisatie van beschikbare kantoor- en archiefruimte in een overheidsgebouw voor militaire doeleinden.
* Technische details: Er wordt expliciet melding gemaakt van het draagvermogen van de vloeren (400 tot 500 kg per m²), wat cruciaal is voor de opslag van zware militaire goederen of archieven.
* Besluitvorming: De tekst toont een proces van afweging; doorhalingen zoals "de helft" laten zien dat men nog zoekende was naar de exacte verdeling van de ruimte.
* Terminologie: Het gebruik van termen als "mil. goederen" (militaire goederen), "inkwartiering" en "weermacht" wijst op een militaire of logistieke noodzaak. Dit document is gedateerd in september 1939, de maand waarin de Tweede Wereldoorlog uitbrak met de Duitse inval in Polen. Hoewel Nederland op dat moment neutraal was, vond er een algehele mobilisatie plaats.

De notitie weerspiegelt de hectiek van die periode: overheidsgebouwen moesten in kaart worden gebracht om ruimte te bieden aan het leger (de weermacht) en de Burgerwacht (een vrijwilligersorganisatie voor lokale ordehandhaving). De "inkwartiering" waarover gesproken wordt, duidt op het onderbrengen van gemobiliseerde soldaten in publieke of private gebouwen. De referentie naar "Alg. Zaken Model No. 14" suggereert dat dit een gestandaardiseerde manier was waarop de Nederlandse bureaucratie de logistiek rondom de mobilisatie probeerde te beheersen.