Briefblad (aangeduid als "Tweede vervolgblad"). [Marge linksboven:]
Niet toegezegd! Dat moet men zelf doen, evenals zelf stoken met kachels!

[Hoofdtekst:]
Tweede vervolgblad

zou worden voorzien door het aanbrengen van een houten schot met vulsel!

Aangezien ik mij met een afwijzende beschikking in deze materie nimmer bevredigd zal kunnen houden en onder vermelding dat ik – om geen precedent te scheppen – noch als Penningm van – noch namens de Inst. Ver. van Groothandelaren i/ aardappelen – noch namens anderen, doch ten deze geheel alleen voor mijzelve optreed en deze aangelegenheid daarom gaarne tusschen U en mij geregeld zoude zien, alvorens andere instanties daarin te mengen, acht ik derhalve – steunende op de mondelinge toezegging Uwerzijds dat in de door mij gestelde voorwaarde van vorstvrijheid der muren – zij het dan op andere wijze als door mij voorgesteld – afdoende zou worden voorzien, welke toezegging Uwerzijds, als door mij hooggeachte Directeur v.h. Marktwezen, voor mij even groote waarde vertegenwoordigde als een schriftelijke bevestiging daarvan – mijn verzoek om de geringe schadeloosstelling als gevraagd in mijn schrijven d.d. 4 Jan. j.l. ten deze niet overdreven of ongemotiveerd en neem ik alzoo de vrijheid U bij deze bij herhaling om toekenning daarvan beleefd doch dringend te verzoeken!

Inzake de in Uw schrijven vervatte opmerking dat: "eenige verwarming der pakhuis afd: menschelijk ware geweest," veroorloof ik mij U te doen opmerken dat daarin reeds vanaf des Zaterdags bij het intreden der koude door mij, middels het plaatsen van een tweetal verwarmingstoestellen * Kern van het geschil: De schrijver eist een schadeloosstelling vanwege vorstschade. Hij beroept zich op een mondelinge toezegging van de Directeur van het Marktwezen dat de muren van het pakhuis vorstvrij gemaakt zouden worden (oorspronkelijk voorgesteld middels een "houten schot met vulsel").
* Juridische positionering: De schrijver benadrukt dat hij op persoonlijke titel spreekt ("voor mijzelve optreed") en niet namens de vereniging van aardappelgroothandelaren, expliciet om te voorkomen dat er een juridisch "precedent" wordt geschapen voor andere handelaren.
* Weerlegging: De Directeur schijnt eerder gesuggereerd te hebben dat de schrijver zelf voor verwarming had moeten zorgen ("menschelijk ware geweest"). De schrijver weerspreekt dit door te stellen dat hij al twee verwarmingstoestellen had geplaatst zodra de kou inviel.
* Toon: Formeel, hoffelijk doch zeer vasthoudend ("beleefd doch dringend"). De marge-aantekening suggereert echter een resolute afwijzing door de ontvangende partij. Dit document biedt een inkijk in de logistieke en juridische strubbelingen binnen de aardappelhandel in een tijd waarin opslagfaciliteiten nog niet standaard vorstvrij waren. De verwijzing naar de "Directeur van het Marktwezen" duidt op een pakhuis dat waarschijnlijk eigendom was van de gemeente (bijvoorbeeld bij een centrale markthal). Het geschil draait om de verantwoordelijkheid voor de infrastructuur (de muren) versus de exploitatie (het stoken). De felle reactie in de marge ("Dat moet men zelf doen!") illustreert de frictie tussen de overheid als verhuurder en de ondernemer als huurder. Marktwezen