Gedrukte of met de schrijfmachine getypte officiële kennisgeving op een klein formaat papier. Aan het Ventverbod, omschreven in de bijlage V der vent-
en/of opkoopersvergunning is toegevoegd punt E, luidende:
na 8 uur des vóórmiddags met andere artikelen dan ge-
drukte of geschreven stukken of afbeeldingen te venten
of voorwerpen of stoffen van welken aard ook op te koopen
in de Plantage Kerklaan, tusschen de Plantage Middenlaan
en de Plantage Doklaan, en op de Plantage Muidergracht,
eveneens tusschen de Plantage Middenlaan en de Plantage
Doklaan, of op den openbaren weg binnen een afstand
van 25 M. van de genoemde gedeelten van de Plantage
Kerklaan en van de Plantage Muidergracht. * Inhoud: Het document betreft een wijziging van de vergunningsvoorwaarden voor straathandelaren (venters en opkopers). Er wordt een specifiek verbod ingesteld om na 08:00 uur 's ochtends goederen te verkopen of op te kopen in bepaalde delen van de Plantagebuurt. Een uitzondering wordt gemaakt voor gedrukte of geschreven stukken (zoals kranten of pamfletten).
* Juridische aspecten: Het document verwijst naar "bijlage V" van een bestaande vergunning, wat duidt op een gedetailleerd systeem van gemeentelijke of politionele regulering. Het verbod geldt ook in een straal van 25 meter rondom de genoemde straatsegmenten.
* Taalgebruik: Het gebruik van termen als "des vóórmiddags", "opkoopersvergunning" en de naamvallen ("den openbaren weg") is typerend voor de eerste helft van de 20e eeuw. De genoemde straten (Plantage Kerklaan, Plantage Middenlaan, Plantage Doklaan en Plantage Muidergracht) vormen het hart van de Plantagebuurt in Amsterdam. Gezien de aard van de beperking — een verbod op handel in een specifiek, afgebakend gebied — en de historische context van deze buurt, is het zeer waarschijnlijk dat dit document dateert uit de periode van de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Vanaf 1941 werd de Plantagebuurt door de bezetter aangewezen als onderdeel van de 'Joodsche Wijk'. Maatregelen zoals deze werden vaak ingezet om de Joodse bevolking economisch te isoleren of om 'ongewenste' samenscholingen en handel in de buurt van belangrijke locaties (zoals de Hollandse Schouwburg of de Joodsche Raad) te voorkomen. Het feit dat kranten en afbeeldingen wel mochten worden gevent, wijst op het belang dat de autoriteiten hechtten aan het verspreiden van (al dan niet gecensureerde) informatie, terwijl de fysieke goederenhandel aan banden werd gelegd.