Handgeschreven notitie op papier. onder
Aanvankelijk (aardappelgrossiers
~~in het houten~~ gegadigden voor
Luchthaven en pied à terre
op plein bij vliegveld - later
verzocht & gekregen kantoren
op de pleinen

Ook fruitgrossiers e.a.
L. v. Rutte: bezwaar dat
kantoorruimte gegeven aan
fruitbewerkers, omdat grossiers
wel om kantoren zouden komen! De notitie beschrijft een verschuiving in de huisvestingsbehoefte van handelaren op een specifiek terrein. In eerste instantie zochten aardappelgrossiers slechts een "pied à terre" (een tijdelijk onderkomen of bescheiden steunpunt) op het plein bij het vliegveld. Na verloop van tijd veranderde deze behoefte echter naar permanente kantoorruimte, die uiteindelijk ook werd toegewezen.

Het tweede deel van de notitie belicht een spanningsveld. Een zekere L. v. Rutte (mogelijk een vertegenwoordiger van de grossiers of een beheerder) uitte bezwaar tegen het toekennen van kantoorruimte aan "fruitbewerkers". De onderbouwing hiervoor was strategisch: men voorzag dat de grossiers (de handelaren) in de nabije toekomst zelf alle beschikbare kantoorruimte nodig zouden hebben. Dit duidt op een schaarste aan ruimte en een prioriteitsstelling ten gunste van de handel boven de verwerking. De tekst past in de historische context van de ontwikkeling van groothandelscentra en logistieke knooppunten in Nederland gedurende de mid-20e eeuw. De groei van de luchtvracht en de export van agrarische producten zorgden voor een grote dynamiek op terreinen nabij vliegvelden. De notitie legt een specifiek moment vast in de ruimtelijke ordening en belangenafweging tussen verschillende groepen ondernemers (bewerkers versus grossiers) op dergelijke locaties. De term "pied à terre" suggereert dat handelaren aanvankelijk wellicht elders hun hoofdkantoor hadden en het vliegveld slechts als secundaire locatie gebruikten, alvorens zich daar definitief te vestigen.