Ambtelijke notitie / intern memo. Diverse data in 1939 (januari t/m april). [Bovenaan rechts]
600.

[Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
Mr. No. 85/13/1 1939
DOORGEZONDEN: 1/2

[Handgeschreven tekst bovenkant]
* A. Costima, plaats op d Ten Kate-m.

[Hoofdtekst midden-links]
m.i. kan A. Costima niet
worden belet zich een bak-
fiets aan te schaffen en
met deze bakfiets zijn
plaats op de markt aan
de Ten Katemarkt in te nemen.

Aan Costima kan m.i.
dan ook worden bericht, dat
tegen inwilliging van zijn
verzoek geen bezwaar be-
staat, mits hij zorg draagt
dat de bakfiets niet langer
is dan 3 meter.

[Rechterzijde, handgeschreven advies]
Th. Vrij
advies
2-1-39
dellaer [?]

Hs. Vrij

Naar ik meen te
weten, verhuren de
Heeren Pisman en
v.d. Berg thans ook
bakfietsen.
Is de oplossing
in deze nu niet
te vinden dat
Costima van P.
v.d. B. een bakfiets
huurt inplaats
van een stal.
spoedig rapport s.v.p.
8-2-39 dellaer [?]

[Verticale notities in het midden]
geprovoceerd 21-2-39 dellaer [?]
p 28/2

[Onderaan]
6/4-39 [paraaf] 85/13/2 6. 4-4-39
dellaer [?]

[Voetnoot gedrukt]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016

--- * Kernboodschap: De ambtelijke conclusie is dat de heer A. Costima het recht heeft een bakfiets te gebruiken op zijn marktplaats op de Ten Katemarkt, mits deze aan een specifieke lengtemaat voldoet.
* Voorwaarde: Er wordt een strikte limiet gesteld aan de omvang van het voertuig: de bakfiets mag maximaal 3 meter lang zijn. Dit duidt op vrees voor ruimtegebrek of obstructie op de markt.
* Alternatief voorstel: In de kantlijn wordt gesuggereerd dat Costima wellicht beter een bakfiets kan huren bij de firma's Pisman of Van den Berg, in plaats van een vaste "stal" (opslagplaats of vaste standplaatsvoorziening) te gebruiken. Dit lijkt een poging om de logistieke druk op de markt te verlichten.
* Terminologie: "m.i." staat voor "mijns inziens". De term "geprovoceerd" (gedateerd 21-2-39) kan hier duiden op het in gang zetten van een formele procedure of het uitlokken van een definitieve beslissing.

--- Dit document stamt uit het begin van 1939, een periode waarin de Amsterdamse markten (zoals de Ten Katemarkt in Oud-West) zeer druk waren en de regulering van marktverkeer steeds strenger werd. Bakfietsen waren essentieel voor de distributie van goederen, maar zorgden door hun omvang vaak voor opstoppingen.

De discussie over de lengte van de bakfiets (3 meter) illustreert hoe de overheid grip probeerde te krijgen op de openbare ruimte door middel van gedetailleerde voorschriften. De betrokkenheid van figuren als 'Th. Vrij' en de verwijzing naar lokale verhuurders zoals 'Pisman en v.d. Berg' toont de verwevenheid tussen het gemeentelijk toezicht en de lokale economie van die tijd. De verschillende data en parafen laten de trage, bureaucratische weg zien die een dergelijk klein verzoek moest afleggen binnen het apparaat van 'Algemeene Zaken'.