Getypte officiële bekendmaking of verordening op papier. Aan het Ventverbod, omschreven in de bijlage V der vent-
en/of opkoopersvergunning is toegevoegd punt E, luidende:
na 8 uur des vóórmiddags met andere artikelen dan ge-
drukte of geschreven stukken of afbeeldingen te venten
of voorwerpen of stoffen van welken aard ook op te koopen
in de Plantage Kerklaan, tusschen de Plantage Middenlaan
en de Plantage Doklaan, en op de Plantage Muidergracht,
eveneens tusschen de Plantage Middenlaan en de Plantage
Doklaan, of op den openbaren weg binnen een afstand
van 25 M. van de genoemde gedeelten van de Plantage
Kerklaan en van de Plantage Muidergracht. Dit document betreft een wijziging of aanvulling van een bestaand ventverbod (een verbod op straathandel). Er wordt een "punt E" toegevoegd aan de bijlage van ventvergunningen. De kern van de bepaling is dat het na 8:00 uur 's ochtends verboden is om handel te drijven (zowel verkopen als opkopen) in specifieke delen van de Plantagebuurt in Amsterdam. Een uitzondering wordt gemaakt voor gedrukte of geschreven stukken en afbeeldingen (zoals kranten of pamfletten).

De verbodszone is nauwkeurig omschreven:
1. De Plantage Kerklaan, tussen de Plantage Middenlaan en de Plantage Doklaan.
2. De Plantage Muidergracht, eveneens tussen de Plantage Middenlaan en de Plantage Doklaan.
3. Een straal van 25 meter rondom deze weggedeelten. De geografische locatie is van cruciaal historisch belang. De genoemde straten liggen in het hart van de Plantagebuurt, die tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog onderdeel was van de "Joodsche Wijk".

Direct nabij dit kruispunt bevond zich de Hollandsche Schouwburg (aan de Plantage Middenlaan), die door de nazi's werd gebruikt als verzamelplaats voor de deportatie van Joodse Amsterdammers. Tegenover de schouwburg lag de Hervormde Kweekschool, van waaruit honderden kinderen werden gered.

Dergelijke beperkende maatregelen voor straathandel in dit specifieke gebied waren bedoeld om de controle op straat te vergroten, samenscholingen te voorkomen en de bewegingsvrijheid van de (Joodse) bevolking verder in te perken, vooral rondom locaties die centraal stonden in het proces van vervolging en deportatie. Het feit dat enkel drukwerk mocht worden gevent, wijst mogelijk op het toelaten van (gecontroleerde) informatieverstrekking terwijl fysieke handel en contacten werden geminimaliseerd.