Ambtelijk memorandum/notitie betreffende marktzaken. [Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 05/10711 193 9
DOORGEZONDEN: 26/10-'39

[Handgeschreven tekst bovenzijde]
28e vergadering
Rep. a.s. Markt Cie
27/10 39, Wham

[Body tekst]
In onze Verg. van 17 Juli '39 is besproken invoering van een nieuw Art. 7/2 Regl. houdende een verbod, indien B.W. zulks voor den goeden gang v. zaken noodig acht, tot het opzetten of hebben van andere dan gehuurde kramen, d.w.z. gehuurd v. d. weghouders. Moeilijkheden rezen n.l. i.v.m. het aanschaffen van „eigen kraam”.
Besloten werd deze zaak eerst te bespreken in de „Geschillen-Cie”.
Dit is geschied in 2 verg.: apart met de stallingshouders en met de Org. der Marktkraamhouders.
Over de principiële zijde was men het al gauw eens: het aanschaffen van eigen kramen heeft haast geen bet., komt althans zeer zelden voor.
In principe is men het eens over de volgende regeling: Lees a) t/m e) hieronder.
Het is alles door-en-door eenvoudig, maar nu de vastlegging in het Reglement.
De discussies in de Geschillen-Cie en de ontworpen regeling gaat feitelijk uit van de opvatting: voor het aanschaffen van een eigen kraam moet men „toestemming” vragen.
De U gezonden redactie geeft mij de bevoegdheid „de eigen kraam te verbieden”.
Verbieden moet men motiveeren, zegt de Weth. terecht.
Een vast bewijs dat het verbodsmotief deugdelijk is, is zelfs onmogelijk.
Daarom vraagt de Weth. om òf een beroep op B. en W. open te stellen (dat is er altijd), òf een verbod mijnerzijds slechts voor 1 jr. en door B. en W. langer- of blijvend.
Dit alles is niet noodig bij ons voorstel: een absoluut verbod, tenzij schriftel. toest. v. D.M.
(Bespreking Segers in vorige Markt Cie). Onze schriftel. toest. wordt dus pas gegeven na advies v. d. Amb. Cie en er is altijd beroep mog. op B. en W. * Kern van het geschil: Er is een beleidswijziging in de maak waarbij marktkramers in principe verplicht worden kramen te huren bij erkende stallingshouders (weghouders), in plaats van eigen kramen te gebruiken.
* Bestuurlijke afweging: De schrijver van het stuk pleit voor een 'absoluut verbod' op eigen kramen, tenzij er schriftelijke toestemming van de Directeur Markten (D.M.) is. Dit is administratief eenvoudiger.
* Rol van de Wethouder: De wethouder is voorzichtiger en wijst op de noodzaak om verboden juridisch te kunnen motiveren. Hij stelt alternatieven voor, zoals een tijdelijk verbod of een expliciete beroepsprocedure bij Burgemeester en Wethouders (B. en W.).
* Draagvlak: Uit overleg met stallingshouders en de organisatie van marktkraamhouders blijkt dat het probleem in de praktijk klein is (eigen kramen komen zelden voor), maar de reglementaire vastlegging blijkt complex. * Tijdsbeeld: Dit document stamt uit oktober 1939, de periode van de mobilisatie vlak voor de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Ondanks de internationale spanningen ging het dagelijks lokaal bestuur, zoals de regulering van markten, gewoon door.
* Bestuurscultuur: Het stuk illustreert de nauwgezette Nederlandse overlegcultuur (Geschillen-Commissie, overleg met belangenorganisaties) en de focus op juridische houdbaarheid van reglementen (de noodzaak tot motiveren van besluiten).
* Betrokkenen: De afkorting "B.W." staat voor Burgemeester en Wethouders. De genoemde "Segers" is waarschijnlijk een commissielid of ambtenaar die een afwijkend standpunt innam in een eerdere vergadering. M. No