Besluit (Extract uit het Boek der Besluiten) van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam. 12 april 1940. Nº 1/27/1 M. 1940 4/7
No. 22/6ª Arb. 1940.
388 Rm. 1940

Gezien [Handtekening/Paraaf]
[Handgeschreven:] Markhu
[Handtekening/Paraaf:] Th. Sigma

Wijziging in de Collectieve Arbeidsovereenkomst in het Steen- en Houtgranietbedrijf.

E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten van
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam.

Vrijdag, 12 April 1940.

Op voorstel van den Wethouder voor de Arbeidszaken neemt de vergadering het volgende besluit:
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam;
Gezien het schrijven van den Bedrijfsraad voor het Steen-, Kunststeen- en Houtgranietbedrijf van 18 Maart 1940, afd. S.A. Nr. 1., houdende mededeeling van per 5 Februari 1940 aangebrachte wijzigingen in de Collectieve Arbeidsovereenkomst voor het Steen- en Houtgranietbedrijf, regelende een op dien datum ingevoerden duurtetoeslag;

B e s l u i t e n :

a. te bepalen, dat de bovenbedoelde wijzigingen, door wederzijdsche partijen aangebracht in de Collectieve Arbeidsovereenkomst voor het Steen- en Houtgranietbedrijf, welke overeenkomst bij hun besluit van 16 Juni 1939, No. 22/9b Arb. 1939 (Gemeenteblad 1939, afd. 3, volgno. 87), geldend is verklaard op gemeentelijke bestekswerken, deel zullen uitmaken van die Collectieve Arbeidsovereenkomst;
b. ter kennis van de hoofden van diensttakken te brengen, dat de onder a bedoelde wijzigingen luiden als volgt:

Wijzigingen
Collectieve Arbeidsovereenkomst in het Steen- en
Houtgranietbedrijf in Nederland (1939 – 1940).

Artikel 9.
1e alinea, telkens achter de woorden "loon" (tweemaal) inlasschen de woorden "en de duurtetoeslag".

Artikel 11.
1e alinea, achter het woord "loon" inlasschen de woorden "en de duurtetoeslag".

Artikel 12.
1e alinea, achter het woord "loon" inlasschen de woorden "noch duurtetoeslag".
Achter de 4e alinea toevoegen de woorden: "met dien verstande evenwel, dat de duurtetoeslag als loon wordt beschouwd".

Artikel 13.
1e alinea, achter het woord "uurloon" inlasschen de woorden "en den duurtetoeslag".
2e alinea, achter het woord "loon" inlasschen de woorden "en den duurtetoeslag".

Artikel 18.
Na de loontabel, den volgenden zin op te nemen: "Boven alle loonen in deze tabel genoemd, wordt een duurtetoeslag gegeven van 3 cent per uur".

Afschrift van dit besluit zal worden gegeven aan de afdeelingen Arbeidszaken (10 stuks) en Publieke Werken (10 stuks) en voorts aan alle overige afdeelingen der Gemeentesecretarie, alsmede aan het Bureau Gemeentesecretaris (5 stuks), het Pensioenbureau en den Gemeente-ontvanger.

EL
Voor eensluidend extract,
de Secretaris,
(get.) VAN LIER. Dit document is een officieel uittreksel (extract) van een besluit van het Amsterdamse college van Burgemeester en Wethouders (B&W). De kern van het besluit is het formeel erkennen en toepassen van wijzigingen in de CAO voor de steen- en houtgranietsector op gemeentelijke projecten (bestekswerken).

De belangrijkste wijziging is de introductie van een duurtetoeslag. Dit was een extra vergoeding bovenop het reguliere loon om de stijgende kosten van levensonderhoud te compenseren. In dit geval werd een toeslag van 3 cent per uur vastgesteld. Het document specificeert nauwkeurig hoe deze term ("en de duurtetoeslag") moet worden ingevoegd in diverse artikelen van de bestaande CAO uit 1939. De administratieve afhandeling is zichtbaar in de distributielijst onderaan, waarbij kopieën naar diverse gemeentelijke diensten zoals Publieke Werken en het Pensioenbureau werden gestuurd. De datum van het besluit, 12 april 1940, is historisch zeer relevant. Het bevindt zich in de periode van de mobilisatie in Nederland, minder dan een maand voordat de Duitse inval op 10 mei 1940 plaatsvond.

De roep om een "duurtetoeslag" in het voorjaar van 1940 was het gevolg van de economische onzekerheid en inflatie die ontstond door de oorlogsdreiging in Europa. Sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in september 1939 (in de buurlanden) stegen de prijzen van grondstoffen en levensmiddelen. Vakbonden en bedrijfsraden onderhandelden in deze periode intensief over dergelijke toeslagen om de koopkracht van arbeiders te beschermen. Dit specifieke document laat zien hoe de lokale overheid (Amsterdam) deze sociaaleconomische aanpassingen bureaucratisch verwerkte en implementeerde voor haar eigen projecten en contracten.