Getypte tekst/krantenbericht (waarschijnlijk een samenvatting of kopie). 21 juni 1940. te doen samenvallen met het verschynen van de gemeentelyke
vuilniswagens.
Een ideale regeling zou zyn, zoo zeide de wethouder, wanneer
de voddenwagen achter de vuolniskar aan komt. Schillen en
andere soorten grientenafval moeten afzonderlyk bewaard wor-
den, zy zullen door een speciale categorie ophalers worden
verzameld.
Ook de grossiers in lompen en metalen, zoo vernamen wy, blyven
op hormale wyze werken. Alle zaken in afvalgrondstoffen zullen
echter voortaan in contact staan met de Ryksbureau's. Met
den voedselcommissaris in het gewest Utrecht heeft de gemeente
een overeenkomst getroffen, waarby bepaald is, dat de schil-
lenboeren alles wat deze lieden ophalen tegen een nader vast
te stellen prys aan de gemeente moeten ~~kax~~ verkoopen.
Van het feit, dat de veestallen en de reinigingsdienst dicht
by elkaar liggen, wil de gemeente blykbaar ook nog profiteeren
want - zoo werd ons door den wethouder medegedeeld - de ge-
meente heeft het voornemen om zelf varkens te gaan houden.
Als men bedenkt, dat er thans wekelyks uit het Utrechtsche
huisvuil tien duizend kilo papier, twee duizend kilo lompen
en vier duizend kilo schroot te voorschyn gehaald wordt, kan
men van een georganiseerde inzameling binnenkort veel ver-
wachten.
Het gemeentebestuur zal zyn denkbeeld om profyt te trekken
van het afvalmateriaal ongetwyfeld met succes bekroond zien.
Zeer binnenkort zal met de inzameling worden begonnen.

Uit: De Telegraaf van 21 Juni 1940. Het document beschrijft een ingrijpende verandering in het afvalbeheer van de gemeente Utrecht aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. De kernpunten zijn:
* Scheiding aan de bron: Inwoners moeten schillen en groenteafval apart houden voor gespecialiseerde ophalers.
* Centralisatie en Controle: Hoewel grossiers in lompen en metalen blijven bestaan, vallen ze nu onder toezicht van landelijke "Rijksbureau's". Schillenboeren worden verplicht hun opgehaalde waar tegen een vastgestelde prijs aan de gemeente te verkopen.
* Circulaire economie: De gemeente Utrecht plant om zelf varkens te gaan houden, waarbij het ingezamelde keukenafval als voer dient. De nabijheid van de gemeentelijke veestallen en de reinigingsdienst maakt dit logistiek aantrekkelijk.
* Grondstoffenschaarste: De nadruk op het winnen van papier, lompen en schroot (metaal) uit huisvuil wijst op de toenemende noodzaak om materialen te recyclen vanwege oorlogsomstandigheden. Dit bericht verscheen op 21 juni 1940, slechts vijf weken na de Nederlandse capitulatie. De Duitse bezetting leidde onmiddellijk tot schaarste aan grondstoffen en voedsel. De genoemde "Rijksbureau's" en de "voedselcommissaris" waren onderdeel van de distributiestructuur en de oorlogseconomie die door de overheid (en de bezetter) werd opgezet om de schaarse middelen te beheren. Het inzetten van huisvuil als veevoer ("varkens houden") en als bron voor industrieel materiaal was een vroege vorm van gedwongen recycling om de economie draaiende te houden en de voedselvoorziening veilig te stellen.