Getypt instructieblad of rapportpagina (pagina 4). Onbekend, vermoedelijk jaren '30 of '40 van de 20e eeuw. -4-

    Wanneer een handelaar by geen dezer categorieën thuis

behoort, kan men de categorie vervangen door een korte omschryving.
Het is gewenscht, dat men bovenstaande categorie-omschry-
ving eveneens aan den politieambtenaar overlegt, wanneer deze den
handelaar naar zyn inzicht classificeert.
In byzondere twyfelgevallen byv. als men meent, dat
iemand nog niet eens als opkooper gekwalificeerd zou kunnen worden,
ken men daarover nog inlichtingen vragen by den handelaar, aan
wien hy zyn ingezamelde materialen volgens zyn opgave verkocht
zou hebben.
Wanneer het tevoren duidelyk is, dat men te doen heeft
met iemand, die vuilnisbakken doorzocht of langs de deuren bedelde
om oude couranten, is invulling van een formulier overbodig.
Desgewenscht kan men dan daarvan een afzonderlyke lyst aanleggen
en hem beschouwen als een reserve wanneer er mettertyd een tekort
aan opkoopers blykt te bestaan. De tekst bevat administratieve richtlijnen voor het classificeren en registreren van handelaren en opkopers van restmaterialen (zoals oude kranten). Enkele kernpunten uit de tekst:
* Flexibiliteit in registratie: Indien standaardcategorieën niet volstaan, mag een eigen omschrijving worden gebruikt.
* Rol van de politie: Er is sprake van nauwe samenwerking of overleg met de politieambtenaar bij de indeling van handelaren.
* Verificatie: Bij twijfel over de status van een opkoper kan navraag worden gedaan bij de partij aan wie de goederen zijn doorverkocht.
* Sociaal-economisch onderscheid: Er wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen professionele handelaren en de allerarmsten ("iemand die vuilnisbakken doorzocht of langs de deuren bedelde"). Deze laatsten hoeven niet officieel geregistreerd te worden op formulieren, maar kunnen als 'reserve' op een lijst voor tijden van schaarste. Het gebruik van de spelling (bijv. by, zy n, gewenscht, opkoopers) en de inhoud wijzen op de periode rond de Tweede Wereldoorlog in Nederland of België. Tijdens de bezettingsjaren was de controle op grondstoffen en afvalstromen (zoals oud papier en metaal) uiterst strikt vanwege de oorlogseconomie en schaarste.

Dergelijke instructies waren waarschijnlijk bedoeld voor lokale distributie-instellingen of gemeentelijke instanties die toezicht hielden op de inzameling van herbruikbare materialen. De opmerking over mensen die "vuilnisbakken doorzochten" getuigt van de bittere armoede in die tijd, waarbij informele inzameling voor sommigen een laatste overlevingsstrategie was. Politie