Handgeschreven concepttekst of kladversie van een ambtelijk verslag of brief. [1] heeft, ~~bij de~~ zal thans geen aardappelen
[2] kunnen verkoopen, omdat haar zenders
[3] (de aardappeltelers) van de Regeering een
[4] hoogeren prijs ontvangen, dan het bedrag, dat
[5] zij, na aftrek van hun onkosten, op de
[6] ~~Amster~~ veiling voor hun product kunnen
[7] maken. De veiling, die in dezen tijd van het
[8] jaar trouwens nagenoeg geen ~~handel~~ voor aardappelen
[9] pleegt te verkoopen ~~doen~~, zal – naar het zich laat aanzien –
[10] zich erin moeten schikken, dat zij ~~voorloopig~~
[11] ook in de toekomst, althans zoo lang de Regeering het
[12] onderhavige stelsel handhaaft, geen aardappelen
[13] zal kunnen verhandelen.
[14] Een en ander is dezerzijds met de
[15] Nederlandsche Akkerbouw Centrale besproken,
[16] die zich ~~met de~~ de door groot- en
[17] kleinhandelaren ontworpen regeling ~~heeft~~ vereenigd.
[18] Gevaar voor misstanden, in den vorm van
[19] prijs-opdrijving enz. kan, volgens de Centrale
[20] niet bestaan, aangezien zij de ~~thans geldende~~ prijzen
[21] vaststelt, waarvoor de groothandel verkoopen moet.
[22] [marge: 1 minimum] De kleinhandelsprijzen, die thans ~~zijn~~ door de
[23] Federatie van Kleinhandelaren ~~vastgesteld~~ zijn
[24] bepaald, zijn, op grond van de geldende
[25] groothandelsprijzen, alleszins redelijk; zou de
[26] wijze van berekening zijn gevolgd, die destijds door
[27] ~~B. en W. werd vastgesteld de eenige juiste~~
[28] ~~gegeven~~ was vastgesteld in de tusschen B en W en
[29] de Federatie van Groot- en Kleinhandelaren gesloten
[30] overeenkomst op grond van het Raadsbesluit
[31] d.d. 16 Januari 1924 (no. 864), dan zouden de
[32] [marge: cent] prijzen, die 10 à 15 cent per kg. hooger zijn, ~~verantwoord~~
[33] ~~zijn~~ als maximum-prijzen zijn bepaald. Het
[34] feit, dat thans minimum-prijzen zijn vastgesteld
[35] beteekent geenszins, dat ~~voor~~ hoogere prijzen
[36] zal worden verkocht, ~~aangezien~~ de bestaande concurrentie
[37] tusschen de kleinhandelaren onderling dit verhindert. * Kern van het betoog: De schrijver legt uit waarom de reguliere veilingen (waarschijnlijk in Amsterdam, gezien de doorhaling op regel 6) momenteel geen aardappelen verhandelen: de overheid biedt telers een hogere prijs dan de markt (de veiling) kan opbrengen.
* Prijsregulering: Er is een nieuwe regeling ontworpen in overleg met de Nederlandsche Akkerbouw Centrale en handelsfederaties. Hoewel er nu gesproken wordt over "minimumprijzen", betoogt de auteur dat deze prijzen aanzienlijk lager liggen (10 tot 15 cent per kg) dan de maximumprijzen die volgens een eerdere berekening uit 1924 mogelijk waren geweest.
* Marktwerking: De auteur stelt gerust dat minimumprijzen niet zullen leiden tot prijsopdrijving, omdat de onderlinge concurrentie tussen winkeliers de prijzen laag zal houden.
* Taalgebruik: Het document is geschreven in een formele, ambtelijke stijl, kenmerkend voor de vroege 20e eeuw (bijv. "dezerzijds", "onderhavige", "alleszins"). Dit document stamt uit de periode van het interbellum (tussen de wereldoorlogen). In de jaren '20 had de Nederlandse overheid te maken met de naweeën van de distributieproblemen uit de Eerste Wereldoorlog en de economische instabiliteit die daarop volgde. De overheid greep vaker in op de landbouwmarkt om zowel de producent (de boer) als de consument te beschermen.

De specifieke verwijzing naar het Raadsbesluit van 16 januari 1924 (no. 864) duidt op lokale regelgeving, waarschijnlijk in een grote gemeente als Amsterdam, waar Burgemeester en Wethouders (B en W) nauw betrokken waren bij de voedselvoorziening en prijsafspraken met handelsorganisaties. De "Nederlandsche Akkerbouw Centrale" was een cruciaal orgaan in de ordening van de agrarische sector in deze tijd.