Handgeschreven ambtelijke notitie of verslagleging betreffende de voedselvoorziening. 3.) Toezegging v. de militaire autoriteiten
Mits 5 dagen tevoren waarschuwen, dat men een trein kan krijgen van 20 wagens om aardappelen te halen, of tarwe.
Echter treinen van 20 wagens nutteloos met spiegelgladde wegen.

A’dam is daarom aangewezen op hoeveelheden aardappelen in IJpolders, Haarl. meer en Wieringermeer (ook R’dam en Den Haag).
Althans Bevelanders voor Amsterdam verder andere, minder gebruikelijke soorten.
(Ook in oorlogstijd de polders voldoende)

3 groote steden 2700 ton noodig / week.
Voldoende aardappelen nu nog voor minstens 4 weken.

Een goed vervangingsmiddel: groene erwten in vorsttijd. Is nu overvloedig beschikbaar, worden geëxporteerd.

Waar 4000 ton bruine, witte boonen en capucijners uitgegeven aan grossiers 1/2 pond p. maand.
Dus 2100 ton noodig. Dus we hebben de grossiers reeds bijna voldoende voor een 2e maand.

Vraag 10-12: Prijzen zullen op peil worden gehouden door de Regering. Verwacht, dat ook na de vorst, in de consumptie-streken cons. aardappels zullen worden gedenatureerd voor veevoeder. Exporting wordt practisch niet meer verwacht. * Logistiek: Er is een knelpunt tussen het spoor en de weg. Hoewel de militaire autoriteiten treinen (20 wagons) beschikbaar stellen, maakt de gladheid ("spiegelgladde wegen") het transport van de stations naar de eindbestemmingen onmogelijk.
* Regionale afhankelijkheid: Amsterdam, Rotterdam en Den Haag zijn voor hun voedselvoorziening direct afhankelijk van de nabijgelegen polders (Haarlemmermeer, Wieringermeer, IJpolders).
* Rantsoenering en Soorten: Er wordt gesproken over specifieke aardappelrassen (de 'Bevelander') en peulvruchten (bruine/witte bonen en kapucijners). De consumptie wordt berekend op een half pond per maand per persoon.
* Crisisbeheersing: De overheid ("de Regering") grijpt in op de markt door prijzen te fixeren en overschotten na de vorst te "denatureren" (ontharden/bewerken) voor veevoer om prijsdalingen te voorkomen. Dit document stamt uit de periode van de Tweede Wereldoorlog in Nederland, vermoedelijk uit de strenge winter van 1940-1941. In deze fase was de voedselvoorziening nog strak gereguleerd maar nog niet zo kritiek als in de latere Hongerwinter. De "militaire autoriteiten" verwijzen naar de Duitse bezetter die de controle had over het spoorwegmaterieel. De notitie toont de bureaucratische kant van de voedseldistributie: het berekenen van tonnages per week versus de beschikbare voorraden in de polders om de "3 groote steden" (de Randstad) te voeden. Het feit dat er nog gesproken wordt over "export" van erwten suggereert dat dit relatief vroeg in de oorlog is geschreven.