Getypte instructie of reglement (doorslag of origineel op dun papier). -- 2 --

Weigert deze het werk te hervatten, omdat hij daartoe naar zijn meening niet bij machte is, dan dient hem de gelegenheid te worden geboden door den D.C.G. (= Districts Controleerend Geneeskundige van Centraal Beheer) opnieuw gekeurd te worden. Weigert de arbeider dit, dan wordt hij op transport gesteld naar huis. De kokbeheerder belt onmiddellijk Assen 2715 op en doet van dit geval mededeeling als onder a. Hij leest bovendien het briefje van den kampdokter voor en verzendt dit daarna naar het C.D.K. te Assen. Daarna doet hij aangifte van de ziekmelding (op denzelfden dag, geen dag uitstellen) en vermeldt hierop, dat de man weigerde zich door den D.C.G. te doen onderzoeken.

Wil de arbeider zich wèl aan een heronderzoek door den D.C.G. onderwerpen (of doet hij alsof), dan belt de kokbeheerder Assen 2715 op om te hooren waar en wanneer de patiënt zich voor onderzoek bij den D.C.G. moet melden. Hij leest daarbij den inhoud van het doktersbriefje voor en somt de gegevens van en man op. Voorts doet de kokbeheerder (op denzelfden dag) aangifte door middel van het bekende formulier. Zoodra de arbeider op reis gaat naar den D.C.G., krijgt hij van den kokbeheerder een reisbon voor bus of tram mede, welke reisbonnen door Centraal Beheer aan den kokbeheerder worden toegezonden. Bovendien krijgt de arbeider het doktersbriefje mede, het laatste in een gesloten enveloppe.

Dit onderzoek leidt weer tot 2 mogelijkheden:
I. De D.C.G. acht - in tegenstelling tot den kamparts - patiënt ongeschikt tot werken; in dit geval zal er tusschen de twee artsen overleg worden gepleegd.
II. De D.C.G. is het met den kampdokter eens en verklaart den man geschikt tot werken. Weigert deze het werk te hervatten, dan wordt hij op transport gesteld naar zijn woonplaats. De kokbeheerder doet hiervan telefonisch mededeeling aan het C.D.K. te Assen.

Indien door periodiek verlof de gelegenheid tot herkeuring door den D.C.G. ontbreekt, dan moet de kokbeheerder op het aangifteformulier vermelden, dat de man naar huis is vertrokken en tevens de beslissing van den kamparts mededeelen.

B. Herstel.
Wordt een tewerkgestelde op advies van den kamparts eenige dagen bed- of kamprust in het kamp voorgeschreven, dan moet bij zijn herstel hiervan door den kokbeheerder aan Centraal-Beheer mededeeling worden gedaan door invulling en verzending van bijgevoegde herstel-formulieren.

C. Ongeval.
De aangifte van ongevallen berust bij de werkleiding, tenzij het ongeval heeft plaatsgevonden op weg naar het werk en de man dus zonder op het werk te zijn geweest in het kamp terugkeert. In dit uitzonderingsgeval wordt de aangifte door den kokbeheerder gedaan, waarvoor een aantal formulieren worden bijgevoegd. Deze moeten door de werkleiding mede worden onderteekend. Overkomt een tewerkgestelde een ongeval niet op het werk en ook niet op weg daarheen of op de terugweg van het werk, dan doet de kokbeheerder van dit geval aangifte als ziektegeval.

II. Kampen met Joodsche arbeiders.
Zoolang er niet wordt gewerkt, wordt van ziektegevallen, waar bij de patiënten in het kamp blijven, geen aangifte gedaan. Deze krijgen normaal hun vergoeding op de loonstaten doorbetaald. Wordt een patiënt op advies van den kamparts in een ziekeninrichting opgenomen, dan doet de kokbeheerder aangifte door middel van het aangifteformulier, hetwelk op den dag van opname moet worden verzonden. Vanaf den dag van vertrek mag deze man niet meer op de loonstaat voorkomen.
Zoodra er gewerkt wordt, geschiedt de aangifte van ziekte en ongevallen als onder I. normale kampen is aangegeven, behoudens Dit document bevat administratieve richtlijnen voor de 'kokbeheerder' van een werkkamp aangaande ziekteverzuim, keuringen en ongevallen van tewerkgestelden. De focus ligt op de procedurele afhandeling wanneer een arbeider beweert niet te kunnen werken.

• De Kokbeheerder als spil: Hoewel de titel 'kokbeheerder' een culinaire functie suggereert, blijkt uit de tekst dat deze persoon de primaire administratieve verantwoordelijke in het kamp was voor personeelszaken, contact met de medische dienst en communicatie met de centrale instanties in Assen.
• Controlemechanisme: Er is een strikt systeem van herkeuring door de D.C.G. (Districts Controleerend Geneeskundige) om simulatie of onterecht verzuim tegen te gaan. De term 'op transport gesteld naar huis' duidt op een gedwongen vertrek uit het kamp bij arbeidsongeschiktheid of weigering.
• Medische Hiërarchie: Er is een duidelijke scheiding tussen de 'kamparts' (ter plekke) en de 'D.C.G.' (als hogere controlerende instantie). Bij onenigheid tussen beiden moet er overleg plaatsvinden.
• Ongevallen: Er wordt onderscheid gemaakt tussen ongevallen tijdens het werk (verantwoordelijkheid werkleiding) en ongevallen daarbuiten (verantwoordelijkheid kokbeheerder). Dit document is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de tewerkstelling in Nederland tijdens de Duitse bezetting (1940-1945). De vermelding van het C.D.K. (Centrale Dienst voor de Kampen) in Assen wijst op de organisatie die de werkkampen van de Rijksdienst voor de Werkverruiming beheerde.

Bijzonder saillant is sectie II: Kampen met Joodsche arbeiders. Vanaf januari 1942 werden in Nederland Joodse mannen tewerkgesteld in speciaal hiervoor ingerichte werkkampen (zoals Kamp Westerbork in zijn vroege fase als werkkamp, of kleinere kampen in Noord- en Oost-Nederland). Deze paragraaf laat zien dat er voor Joodse arbeiders afwijkende administratieve en financiële regels golden vergeleken met de 'normale' kampen. De opmerking dat zij 'niet meer op de loonstaat voorkomen' zodra zij naar een ziekeninrichting gaan, illustreert de precaire en rechteloze status van deze groep, waarbij de zorgplicht van de kamporganisatie direct ophield bij vertrek. Dit was vaak een voorbode van de latere deportaties. B. Herstel C. Ongeval I. De