Ambtelijke correspondentie (brief). 18 december 1940. De Directeur van het Marktwezen (ondertekening met paraaf). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen te Amsterdam. [Rechtsboven:] A.Z. Model No. 8a-5000-6-'40-1070

[Briefhoofd met wapen van Amsterdam]
Marktwezen Amsterdam
Jan van Galenstraat 14 (West)
vD/HG.

Telefoon 85151
Aan : den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Verzoeke bij beantwoording datum en
nummer van dezen brief te vermelden

No: 2B/164/5 M. Bijlagen: 4 Datum: 18 December 1940.

Onderwerp: Erkenning als aardappel-
handelaar van C.M.Huis.

Onder terugzending van de met Uw kantbrief d.d. 28 Novem-
ber jl. om advies ontvangen stukken no.1074 L.M.1940 heb ik de
eer U te berichten, dat ik mij terzake van de onderhavige aange-
legenheid op 7 December jl. heb gewend tot de Nederlandsche
Akkerbouwcentrale te Den Haag. (Een afschrift van mijn brief doe
ik U als bijlage dezes toekomen.) De Nederlandsche Akkerbouwcen-
trale heeft op 13 December jl. hierop geantwoord; van de betref-
fende stukken doe ik U hierbij afschriften toekomen.

Ik heb de eer U te adviseeren aan Huis te berichten, dat
zijn verzoek door de Instanties, welke de onderhavige aangelegen-
heid behandelen, niet kan worden ingewilligd.

[Linksonder handgeschreven:] 10/12 '40 [gevolgd door een paraaf]

De Directeur,
[Paraaf] Dit document is een formeel ambtelijk advies binnen het gemeentebestuur van Amsterdam. De Directeur van het Marktwezen reageert op een verzoek van de Wethouder voor de Levensmiddelen betreffende een vergunningsaanvraag van C.M. Huis om erkend te worden als aardappelhandelaar. Uit de tekst blijkt een gestroomlijnde bureaucratische procedure: de directeur heeft externe expertise ingewonnen bij de landelijke vakautoriteit (de Nederlandsche Akkerbouwcentrale). Op basis van hun informatie adviseert hij de wethouder om het verzoek af te wijzen. De brief is representatief voor de formele, hiërarchische communicatiestijl van de Nederlandse overheid in het midden van de 20e eeuw. De brief is gedateerd op 18 december 1940, tijdens de eerste winter van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werd de voedselvoorziening een kritieke overheidstaak. De 'Wethouder voor de Levensmiddelen' was verantwoordelijk voor de distributie en marktregulering in een tijd van toenemende schaarste. De 'Nederlandsche Akkerbouwcentrale' was een orgaan dat door de bezetter werd gebruikt (en uitgebreid) om de totale controle over de agrarische productie en handel te centraliseren. De afwijzing van een handelsvergunning voor aardappelen—een basisvoedsel—kan te maken hebben met de politiek van de bezetter om het aantal zelfstandige handelaren te beperken ("sanering"), of met specifieke uitsluitingsmaatregelen die in deze periode werden ingevoerd. De handgeschreven datum '10/12 '40' verwijst mogelijk naar de datum waarop het besluit intern werd voorbereid of de datum van de binnengekomen stukken van de Centrale.