Getypt ambtelijk verslag/adviesbrief (pagina 2). -2-

Als bylage D hebben de ondergeteekenden de eer U hier-
by een concept-overeenkomst te doen toekomen, welke, tot re-
geling van de onderhavige aangelegenheid, met de belanghebben-
de handelaren kan worden gesloten. Verwacht wordt, dat onge-
veer 25 grossiers tot deze overeenkomst zullen toetreden.
Het aan den handel te betalen bedrag van ƒ 6110,- wordt re-
delyk geacht, omdat de handel inderdaad de in bylage C ver-
melde kosten zal moeten maken. Voor het risico, dat de han-
del ongetwyfeld met dezen opslag loopt (immers kunnen, wan-
neer geen stagnatie in den aanvoer optreedt, steeds versche
aanvoeren naar de Centrale Markt komen, welke door de klein-
handelaren boven de voorraden zullen worden verkozen) wordt
van de Gemeente geenerlei bydrage verlangd.

Het concept-contract geeft voorts een regeling, welke
het voor de Gemeente op eenvoudige wyze mogelyk maakt, om
werkelyke waarborgen te hebben, dat de goederen niet tus-
schentyds worden verkocht en van de markt verdwynen: de goe-
deren worden namelyk by de Gemeente in bewaring gegeven, het-
geen, blykens het concept-contract, beteekent, dat er niet
van mag worden afgeleverd, zonder dezerzyds te verleenen
toestemming.

Het is noodzakelyk, dat, wanneer tot het aangaan van
de onderhavige overeenkomst wordt besloten, de handel zoo
spoedig mogelyk met het doen van de vereischte aankoopen kan
beginnen. De tyd om voor de hier voorgestelde uitgave van
ƒ 6110,- een crediet by den Gemeenteraad aan te vragen, ont-
breekt dan ook.

Het aangaan van een overeenkomst zooals hier wordt
voorgesteld, verdient, naar de meening van ondergeteekenden,
verre de voorkeur boven de andere oplossing, die ten deze
mogelyk zou zyn: het vormen van voorraden door de Gemeente
zelf. Daartoe zou, (blykens de notities van bylage C) een
bedrag van ruim ƒ 70.000,- moeten worden uitgegeven en de
Gemeente zou alle risico van de latere verhandeling van de
aldus te vormen voorraden loopen. De boven voorgestelde re-
geling maakt dit onnoodig.

Ondergeteekenden geven U derhalve beleefd in overweging
wel te willen bevorderen, dat op korten termyn door Burge-
meester en Wethouders tot het aangaan van deze overeenkomst
wordt besloten, waarna zy voor opstelling van een definitief
contract, dat door de wederpartyen zal worden geteekend,
zullen zorgdragen.

Ten aanzien van het opslaan van vatgroenten voor de
distributie, zal de eerste ondergeteekende zich veroorloven
binnen enkele dagen U nader te rapporteeren, omdat sedert de
opstelling van het rapport d.d. 24 October 1940 te zyner
kennis is gekomen, dat het Departement van Sociale Zaken
die vatgroenten in het komende seizoen waarschynlyk niet zal
doen distribueeren.

Hierover zyn schriftelyk inlichtingen aan dat Depar-
tement gevraagd en op 14 November 1940 is op spoedige toe-
zending van de gevraagde inlichtingen aangedrongen.

De Directeur van den Centralen De Directeur van
Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening, het Marktwezen, * Kern van het document: Het betreft een advies aan het gemeentebestuur om een contract te sluiten met circa 25 groothandelaren. De handelaren slaan voorraden op, maar de gemeente behoudt de juridische controle ("in bewaring gegeven"). Dit voorkomt dat handelaren de voorraad stiekem buiten de officiële markt om verkopen.
* Financieel aspect: De directeuren vergelijken twee scenario's. De voorgestelde samenwerking kost de gemeente ƒ 6.110,- (vergoeding voor kosten grossiers). Zelf voorraden aanleggen zou ƒ 70.000,- kosten en alle risico bij de gemeente leggen.
* Urgentie: Er wordt benadrukt dat er geen tijd is om de normale procedure via de Gemeenteraad te volgen voor het krediet, omdat de handel direct moet beginnen met inkopen. Dit duidt op een noodsituatie (oorlogstijd).
* Vatgroenten: Er is onduidelijkheid over het rijksbeleid (Departement van Sociale Zaken) met betrekking tot de distributie van ingemaakte groenten (vatgroenten), wat mogelijk de gemeentelijke plannen beïnvloedt. Dit document stamt uit november 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode nam de schaarste toe en werd de distributie van levensmiddelen strakker georganiseerd. Grote steden (waarschijnlijk Amsterdam, gezien de referentie naar de "Centrale Markt") moesten noodvoorraden aanleggen om de voedselvoorziening te garanderen. Het document illustreert de verschuiving van een vrije markt naar een door de overheid gecontroleerde economie, waarbij de expertise en opslagcapaciteit van private handelaren nog wel essentieel waren, maar onder strikt toezicht werden gesteld.