Getypte ambtelijke brief/nota met uitgebreide handgeschreven correcties en toevoegingen. -2-

[Margenoot:] Verwacht wordt, dat ongeveer 25 grossiers tot deze overeenkomst zullen toetreden.

Als bylage D heb [ingevoegd: de ondergeteekenden] de eer U hierby een concept-overeenkomst te doen toekomen, welke, tot regeling van de onderhavige aangelegenheid, met de belanghebbende handelaren kan worden gesloten. Het aan den handel te betalen bedrag van ƒ 6250,- wordt ~~alleszins~~ redelyk geacht, omdat de handel inderdaad de in bylage C vermelde kosten zal moeten maken. Voor het risico, dat de handel ongetwyfeld met dezen opslag loopt (immers kunnen, wanneer geen stagnatie in den aanvoer optreedt, steeds versche aanvoeren naar de Centrale Markt komen, welke door de kleinhandelaren boven de voorraden zullen worden verkozen) wordt van de Gemeente geenerlei bydrage verlangd.

Het concept-contract geeft voorts een regeling, welke het voor de Gemeente op eenvoudige wyze mogelyk maakt, om werkelyke waarborgen te hebben, dat de goederen niet tusschentyds worden verkocht en van de markt verdwynen: de goederen worden namelyk by de Gemeente in bewaring gegeven, [Margenoot: , blijkens het concept-contract,] hetgeen beteekent, dat er niet van mag worden afgeleverd, zonder dezerzijds te verleenen toestemming.

Het is noodzakelyk, dat, wanneer tot het aangaan van de onderhavige overeenkomst wordt besloten, de handel zoo spoedig mogelyk met het doen van de vereischte aankoopen kan beginnen. De tyd om voor de hier voorgestelde uitgave van ƒ 6250,- een crediet by den Gemeenteraad aan te vragen, ontbreekt dan ook.

~~Ondergeteekenden~~ [ingevoegd: Geven U derhalve] beleefd in overweging wel te willen bevorderen, dat op korten termyn door Burgemeester en Wethouders tot het aangaan van deze overeenkomst wordt besloten, waarna zy voor opstelling van een definitief contract, dat door de wederpartyen zal worden geteekend, zullen zorgdragen.

[Handgeschreven toevoeging onderaan, gemarkeerd met 'L':]
L [Het] aangaan van een overeenkomst zooals hier wordt voorgesteld, verdient verre de voorkeur boven de andere oplossing die te deze mogelijk zou zijn: het vormen van voorraden door de Gemeente zelf. Daartoe zou (blijkens de notities van bijlage C) een bedrag van ruim ƒ 70.000,- moeten worden uitgegeven en de Gemeente zou alle risico van de latere verhandeling van de voorraden loopen. De voorgestelde regeling geeft aldus te varen.

Ondergetekenden [onleesbaar]

De Directeur van den Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening,

De Directeur van het Marktwezen,

[Handgeschreven slotregel:] L verdient, naar de meening van ondergetekenden, Dit document is een ambtelijk advies aan het college van Burgemeester en Wethouders. De kern van het voorstel is om de groothandel (grossiers) in te schakelen voor de voedselvoorziening in plaats van dat de gemeente zelf voorraden aanlegt.

Er worden twee opties vergeleken:
1. De voorgestelde optie: Een contract met circa 25 grossiers. De gemeente betaalt een vergoeding van ƒ 6250,- voor gemaakte kosten. Het risico van onverkochte voorraden ligt bij de handel. De gemeente houdt toezicht doordat de goederen officieel "in bewaring" worden gegeven.
2. Het alternatief (in de handgeschreven L-paragraaf): De gemeente koopt zelf voorraden aan. Dit zou een enorme investering vergen van ƒ 70.000,- en de gemeente zou alle financiële risico's dragen bij prijsfluctuaties of bederf.

De tekst bevat veel redactionele wijzigingen, wat erop wijst dat de exacte formulering cruciaal was, waarschijnlijk vanwege de juridische en financiële implicaties van de "Levensmiddelenwet" of lokale verordeningen uit die tijd. De term "Levensmiddelenvoorziening" en de verwijzing naar de "Centrale Markt" plaatsen dit document zeer waarschijnlijk in de context van de distributie en schaarste tijdens of kort na de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Hoewel Nederland neutraal was, kampte het met grote voedseltekorten door de blokkades ter zee. Gemeenten (met name Amsterdam, gezien de structuur van de diensten) namen de regie over de voedselketen strak in handen om woekerprijzen en honger te voorkomen.

De "Centrale Markt" was de spil in deze distributie. De noodzaak om snel te handelen zonder voorafgaande toestemming van de Gemeenteraad (zoals vermeld in de derde alinea) duidt op een crisissituatie waarbij directe actie op de markt vereist was om de voedselzekerheid te garanderen.