Handgeschreven ambtelijke notitie / memorandum. 2 december 1940 (inhoud) en 8 december 1940 (kantlijnnotitie). Appeles

Per 2-12-'40 is blijkens
circulaire aan veilingen
het vervoer van appelen
(behoudens Brab. Bellefleur &
Londenet A. welke niet
op veilingen mogen worden
verhandeld) meer
vrij gegeven.

[In de linker kantlijn:] 8 Dec '40

Hiervan mededeeling
aan Mr. Reitsma (voor week-overz.)
& de Haan.

—

(Per 2 Dec. deze mededeeling
uit middag radio bij
geruchte vernomen & 's avonds
ter zake Hr. van Es verblij geheel
zoomede Hr. Clarie van de
Contrôledienst die mededeeling
bevestigden) * Kernboodschap: De notitie meldt een versoepeling in de regels voor het vervoer van appelen per 2 december 1940. Er geldt echter een uitzondering voor specifieke rassen (Brabantse Bellefleur en "Londenet", waarschijnlijk bedoeld als London Pippin of Londen Aagt), die niet via de reguliere veilingen verhandeld mogen worden.
* Communicatie: De informatie werd eerst informeel vernomen via de radio ("middag radio bij geruchte") en later die dag officieel bevestigd door ambtenaren van de Contrôledienst (de heren Van Es en Clarie).
* Distributie: De informatie moet worden doorgegeven aan "Mr. Reitsma" ten behoeve van een weekoverzicht en aan een zekere heer De Haan.
* Handschrift: Het betreft een vlot, zakelijk handschrift dat typerend is voor de Nederlandse administratie uit de eerste helft van de 20e eeuw. Dit document stamt uit de vroege periode van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De voedselvoorziening en de handel in landbouwproducten stonden onder streng toezicht van de Rijksdienst voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd. De "Contrôledienst" (vaak de Crisis-Contrôledienst of CCD genoemd) was belast met het toezicht op de naleving van de distributieregels en het tegengaan van de zwarte handel.

De notitie illustreert hoe ambtenaren in die tijd afhankelijk waren van zowel formele circulaires als informatie via de radio (de toenmalige officiële berichtgeving) om op de hoogte te blijven van de voortdurend veranderende regelgeving rondom schaarse goederen zoals fruit. De uitzondering voor bepaalde appelrassen suggereert dat deze mogelijk gereserveerd waren voor specifieke doeleinden, export naar Duitsland, of onderworpen waren aan afwijkende prijsvoorschriften.