Getypt fragment van een ambtelijke brief of memorandum. 4 april (jaar onbekend, vermoedelijk begin 20e eeuw gezien spelling en context). De Directeur (mogelijk van een gemeentelijke dienst of een handelsonderneming). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen. 1 4 April x40
21/12/2 den Heer Wethouder voor de
Alhier. Levensmiddelen,

gewezen de Oude Schans (Oostzijde) van de brug bij de Nieuwe
Batavierstraat tot de Oosterschekade; zulks voorloopig met
ingang van den datum van het besluit tot ultimo December a.s.
Aangezien de bovengenoemde firma voor 15 April
a.s. moet beslissen, of zij het door haar gewenschte pand
kan koopen, is een spoedige afhandeling van deze aangelegen-
heid noodzakelijk.

                                             De Directeur, Dit document is een dringend verzoek tot besluitvorming gericht aan de Wethouder voor de Levensmiddelen. Het betreft een specifieke locatie in Amsterdam: de Oude Schans (oostzijde), strekkend van de brug bij de Nieuwe Batavierstraat tot aan de Oosterschekade.

De kern van de zaak is een tijdelijke regeling (tot "ultimo December") die blijkbaar noodzakelijk is voor een niet bij naam genoemde firma. Er is sprake van tijdsdruk: de firma moet voor 15 april beslissen over de aankoop van een pand, waardoor een snelle afhandeling door de wethouder vereist is. De brief is ondertekend door "De Directeur", wat wijst op een interne correspondentie binnen de gemeentelijke hiërarchie of vanuit een uitvoerend orgaan. De functietitel "Wethouder voor de Levensmiddelen" suggereert dat dit document stamt uit een periode van schaarste of distributie, zoals de Eerste of Tweede Wereldoorlog, waarin de voedselvoorziening een aparte politieke portefeuille was. De genoemde locaties (Oude Schans, Nieuwe Batavierstraat) situeren het schrijven in de Amsterdamse Lastage- en Uilenburgbuurt.

De Nieuwe Batavierstraat was een straat in de oude Joodse buurt van Amsterdam die in de loop van de 20e eeuw grotendeels is verdwenen door sanering en de aanleg van de IJ-tunnel. Het document geeft een inkijkje in de nauwe verwevenheid tussen vastgoedbeslissingen, bedrijfsbelangen en de gemeentelijke bemoeienis met de voedselvoorziening of opslagfaciliteiten in de havenbuurt.