Handgeschreven ambtelijk advies. 17 juli 1940. [Linksboven in de marge]
Advies op
N: 24/16/1 M up 7/7

[Midden boven]
Den Heer Inspecteur

[Kern van de tekst]
De koopman L. Vos heeft het Amstelveld
regelmatig bezocht en verkocht daar rubber zolen.
Dit artikel is thans niet meer te krijgen zodat Vos
naar een ander soort handel om zal moeten zien.
Ik stel U voor hem daartoe b.v. een maand
gelegenheid te geven.

[Onderaan rechts]
Amsterdam 17 Juli 1940
de Controleur - Marktopzichter.
[Signatuur: J.H. de Vlies] Het document is een zakelijke correspondentie binnen het Amsterdamse marktwezen. De afzender, een marktopzichter, rapporteert aan zijn superieur (de Inspecteur) over de situatie van een specifieke marktkoopman, L. Vos, die actief was op de markt op het Amstelveld.

De kern van het probleem is dat de handelswaar van Vos — rubberen schoenzolen — niet langer verkrijgbaar is. De opzichter toont zich coulant en stelt voor om de koopman een maand de tijd te geven ("gelegenheid te geven") om een nieuw product te vinden dat hij op de markt kan verkopen. Dit wijst op een ambtelijke procedure waarbij marktkooplieden waarschijnlijk vergunningen hadden voor specifieke productgroepen en niet zomaar van assortiment mochten wisselen zonder toestemming of herziening. De datum van dit document, 17 juli 1940, is historisch significant. Het is slechts twee maanden na de Nederlandse capitulatie en het begin van de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vermelde schaarste aan "rubber zolen" is een direct gevolg van de oorlogssituatie: rubber was een strategische grondstof die vrijwel direct door de bezetter werd gevorderd of waarvan de import stilviel.

Dit briefje biedt een unieke inkijk in hoe de grote geopolitieke gebeurtenissen van die tijd doorsijpelden naar de kleinste niveaus van de lokale economie. Het Amstelveld was indertijd een belangrijke plek voor de handel in textiel, gereedschap en schoeisel. De administratieve zorgvuldigheid waarmee de marktopzichter deze verandering vastlegt, typeert de Nederlandse bureaucratie die ook onder de nieuwe bezettingsmacht in eerste instantie op de oude voet voortging.