Ambtelijk advies / brief. Waarschijnlijk een marktmeester of opzichter (getekend door J.H. de Vries). [Linksboven in de kantlijn:]
Advies op.
26/84 / I.M. '84

[Midden boven:]
Den Heer Inspecteur

[Inhoud:]
Daar het verzoek van Hr v. Bennekom
in hoofdzaak zijn oorzaak vindt in het tekort aan
handel dat v. Bennekom reeds lang heeft, stel ik
U voor, hem, evenals aan de Heeren Frenkel en Emons
is toegestaan, drie maanden uitstel tot het bezetten
van zijn plaats op het Amstelveid te verleenen.

Amsterdam 12. Dec. '84
[Handtekening: J.H. de Vries] * Kernboodschap: De schrijver adviseert de Inspecteur om een zekere de heer Van Bennekom drie maanden uitstel te verlenen voor het innemen van zijn standplaats op het Amstelveid.
* Argumentatie: De reden voor het verzoek is economisch van aard: "tekort aan handel". Van Bennekom kampt blijkbaar al langere tijd met slechte zaken.
* Rechtsgelijkheid: De schrijver beroept zich op precedenten; hij merkt op dat gelijkaardig uitstel eerder is verleend aan de heren Frenkel en Emons. Dit suggereert een consistent beleid binnen de marktinsectie.
* Terminologie: "Bezetten van zijn plaats" verwijst naar de plicht van een vergunninghouder om daadwerkelijk aanwezig te zijn op de markt om zijn recht op de standplaats te behouden. Dit document biedt een inkijkje in het beheer van de Amsterdamse markten aan het eind van de 19e eeuw. Het Amstelveid (tegenwoordig Amstelveld) was een belangrijke locatie voor de handel (onder andere de bekende plantenmarkt).

In die tijd waren marktkooplieden gebonden aan strikte reglementen. Als men een toegewezen plek niet bezette, liep men het risico de vergunning kwijt te raken. Echter, in tijden van economische malaise of persoonlijke tegenspoed kon men om uitstel verzoeken. Dit document toont de bureaucratische afhandeling van dergelijke verzoeken, waarbij een ambtenaar (De Vries) een formeel advies uitbrengt aan zijn superieur (de Inspecteur). De namen Frenkel, Emons en Van Bennekom wijzen op specifieke handelaren die destijds actief waren op de Amsterdamse pleinen. J.H. de Vries