Handgeschreven brief (verzoekschrift). 25 februari 1940. [Paarse stempel:] № 25 / 34 / 1 M. 1940 27 / 2
Amsterdam 25/2 . 40.

Geachte heer,
[Annotatie:] m Insp.

Beleefd verzoek ik U
enige aandacht voor het vol-
gende. Als vaste standplaats-
houder op de vismarkt in de
Albert Cuypstraat kom ik
enige ruimte tekort. Nu
krijg ik in deze tijd, nu de
meeste kooplui stempelen, die
ruimte tegen betaling wel toe-
gewezen. Maar gaarne had
ik voor goed 2 Meter erbij.
Daar heeft niemand schade
van, want het is voor enige
teilen met levende rivier-
vis neer te zetten. De meeste
handelen daar niet in. Ik ver-
zoek U daarom beleefd Uwe
goedkeuring daaraan te
[Rechtsonder:] 25 De brief is een formeel verzoek van een vishandelaar werkzaam op de Albert Cuypmarkt in Amsterdam. De schrijver verzoekt om een permanente uitbreiding van zijn standplaats met twee meter.

De kernpunten van het verzoek zijn:
* Ruimtegebrek: De handelaar heeft onvoldoende plek voor zijn huidige handelswaar.
* Product: De extra ruimte is specifiek nodig voor het plaatsen van teilen met "levende riviervis". De schrijver voert aan dat hij hiermee andere kooplui niet beconcurreert, aangezien zij dit product doorgaans niet verkopen.
* Beschikbaarheid: De schrijver merkt op dat er momenteel ruimte vrij is omdat veel collega-kooplui "stempelen". Hij krijgt deze ruimte nu al incidenteel tegen betaling toegewezen, maar wenst een definitieve toezegging ("voor goed").
* Adressering: De annotatie "m Insp." duidt er waarschijnlijk op dat de brief is doorgeleid naar of gericht is aan de Marktinspecteur. Het document dateert van februari 1940, de periode vlak voor de Duitse bezetting van Nederland. De term "stempelen" in de brief is historisch saillant; het verwijst naar het systeem van werkloosheidsbestrijding uit de crisisjaren 30, waarbij werklozen (of kooplui die hun nering niet konden uitoefenen) zich dagelijks moesten melden voor een stempel om hun uitkering te behouden.

De Albert Cuypmarkt was in die tijd al een cruciaal economisch knooppunt in Amsterdam. De handel in levende riviervis (zoals paling, karper of zeelt) vanuit teilen met water was destijds een reguliere maar ruimte-intensieve praktijk. De brief illustreert de bureaucratische weg die een kleine ondernemer moest bewandelen om zijn bedrijfsvoering in een overvolle stad te optimaliseren.