Ambtelijk advies / Dienstbrief.
Origineel
Ambtelijk advies / Dienstbrief. 13 juni 1920. Onbekend (mogelijk een marktmeester of opzichter). Advies op No 25/90/1.M./o.
Den Heer Inspecteur
v/h Marktwezen
Alhier.
In verband met bijgaand verzoek van W. Keifer,
pl 129 AC, bericht ik U het volgende:
Bedoeling van verzoeker is, dat zijn 15 jarige
zoon als vischschoonmaker en veger zijn vader
beulpzaam zal zijn.
Voorzoover mij bekend valt deze hulp niet
onder de assistentiegevallen, waarvoor officieele
assistentie wordt verleend, omdat genoemde han-
delingen noch rechtstreeks noch zijdelings met
den verkoop iets uitstaande hebben.
Toestemming verleenen voor assistentie
aan nog jeugdiger personen dan 16 jarigen
is mij niet gewenscht, daar alsdan een
precedent geschapen wordt en het weren
van kinderen achter de stallen bemoeilijkt wordt.
Amn. 13 Juni 20.
[Handtekening] Het document is een formeel ambtelijk advies betreffende de regelgeving op de markt. Een visboer, W. Keifer (werkzaam op standplaats 129 AC), heeft een verzoek ingediend om zijn 15-jarige zoon te laten helpen bij het schoonmaken van vis en het vegen van de standplaats.
De adviseur raadt het inwilligen van dit verzoek af op basis van twee gronden:
1. Functioneel: De taken (schoonmaken en vegen) worden niet beschouwd als directe assistentie bij de verkoop. Hierdoor valt het buiten de officiële regelingen voor markt-assistentie.
2. Beleidsmatig: Er wordt gevreesd voor een precedentwerking. De schrijver hanteert een strikte leeftijdsgrens van 16 jaar voor personen achter de kraam. Toestemming geven aan een 15-jarige zou het algemene beleid om kinderen van de marktwerkvloer te weren ("het weren van kinderen achter de stallen") ondermijnen.
Het handschrift is een vlot zakelijk lopend schrift uit het begin van de 20e eeuw, met gebruik van de toenmalige spelling (bijv. vischschoonmaker, officieele, den verkoop). Dit document past in de context van de toenemende regulering van de arbeidsomstandigheden en kinderarbeid in Nederland na de herziening van de Arbeidswet in 1919. In grote steden zoals Amsterdam (waar de afkorting 'Amn.' en de codering van marktplaatsen naar verwijzen) probeerde de gemeente de markten te professionaliseren en het toezicht op wie er achter de kramen stond te verscherpen. De zorg om "precedenten" en het "weren van kinderen" getuigt van een strikt handhavingsbeleid om de marktordening te bewaren en te voorkomen dat minderjarigen onder de leerplichtige leeftijd of de wettelijke arbeidsleeftijd structureel ingezet werden in de handel.