Pagina uit een handgeschreven verslag of brief (gemerkt met paginanummer '2'). wezen, vaak zelfs een half jaar en langer achtereen.
Op dat punt bouwt zij haar bestaan op en vormt
het een onderdeel in het groote warenhuis, dat feitelijk
een markt, zooals de Aalmarkt, is.
Komt de tijd, dat zij verplaatst moet worden,
en die tijd komt jaarlijks, dan is Leiden in last.
Hij voelt het als een recht om te blijven staan
en vindt het onbillijk om op Zaterdag te ruimen
voor iemand die hoogstens twee maal per week
komt "of ,, in de wintermaanden in het geheel
niet komt."
Had bedoelde groep kooplieden nimmer de kans
hebben gehad geruimen tijd achtereen begeerde
plaatsen te bezetten, dan zou het gemis, zooals
thans, niet gevoeld kunnen worden.
In wezen is het begrijpelijk, dat hierdoor een
geest van ontevredenheid ontstaat.
Wanneer dan ook met de werkelijk dagelijksche
plaatsbezetters rekening kon worden gehouden,
zou de nu gemotiveerde ontevredenheid spoedig
tot het verleden behooren.
Het anciënniteitsrecht, zooals het momenteel
wordt toegepast en uitgevoerd aan de hand van
het Reglement op de Markten, is bij uitstek ge-
schikt om vaste plaatshouders en voorkeurplaats-
houders te sparen, daar soms jaren afwezigheid De tekst beschrijft een specifiek conflict binnen het marktwezen van de stad Leiden. De kern van het probleem is de spanning tussen de 'dagelijkse' kooplieden (die hun standplaats als een vast onderdeel van hun bestaan beschouwen) en de incidentele kooplieden die op basis van reglementen soms voorrang krijgen of ruimte opeisen op drukke dagen zoals zaterdag.

De schrijver hanteert een formele, licht kritische toon. Er wordt betoogd dat de huidige toepassing van het 'anciënniteitsrecht' (het recht op basis van dienstjaren) onrechtvaardig uitpakt voor degenen die daadwerkelijk elke dag aanwezig zijn. De uitdrukking "dan is Leiden in last" benadrukt de ernst van de onrust die ontstaat wanneer gevestigde kooplieden hun plek moeten afstaan. Dit document is hoogstwaarschijnlijk een ambtelijk advies of een bezwaarschrift gericht aan het gemeentebestuur of de marktmeester van Leiden. De genoemde Aalmarkt is een historische marktlocatie in het centrum van Leiden, gelegen aan het water. In de eerste helft van de 20e eeuw vonden er ingrijpende wijzigingen plaats in de marktverordeningen om de doorstroming en de eerlijkheid van standplaatsverdelingen te reguleren, wat vaak leidde tot felle discussies tussen de marktkooplieden en de gemeente. De tekst illustreert de verschuiving van informele gewoonterechten ("het voelt als een recht om te blijven staan") naar strikte reglementering.