Ambtsbericht/Adviesnota (handgeschreven). Onbekende ambtenaar (vermoedelijk een marktmeester of opzichter). Advies op No 25/W/1/M/p.

Den Heer Inspecteur
v/h Marktwezen
Alhier.

In verband met bijgaand schrijven van pth. 276 ac
A. L. Anrechte bericht ik U hetvolgende:
Als schuilplaatshouder wordt Anrechte vrijwel
dagelijks schuilplaats 232 (d.i. voorperc. AL 220) op
verzoek toegewezen.
Deze plaats ligt in de onmiddellijke nabijheid
van drie percelen, waarin marktkramen worden
geborgen.
Uit den aard der zaak wordt het materiaal 's morgens
voor het gebruik naar buiten gereden en naar de
diverse marktplaatsen gebracht.
Wat zulks eenigen hinder veroorzaakt aan An-
rechte is begrijpelijk, doch vrijwillig kiest hij
deze plaats, omdat zoodra de kramen zijn geplaatst,
hij gebruik kan maken van den ruimen uitrit, welke
naast de door hem gekozen plaats ligt.
Gezien zijn ancienniteitsrecht, kan hij dagelijks
een plaats toegewezen krijgen, waar deze hinder
niet voorkomt, doch dit wenscht hij niet.
Door mij is hem gevraagd welken last hij fei-
telijk ondervindt, waarop hij mij zeer verbaasd
aanzag, omdat, zooals hij zeide, [hij] geen klachten had. * Inhoud: Het document is een reactie op een (waarschijnlijk extern) schrijven over de situatie van de heer A.L. Anrechte, een "schuilplaatshouder" op de markt. Er wordt uitgelegd dat Anrechte een specifieke plek (nummer 232) toegewezen krijgt op eigen verzoek. Hoewel deze plek overlast ondervindt van het verplaatsen van marktkramen in de ochtend, kiest hij hier bewust voor vanwege de ruimte die daarna ontstaat bij de uitrit.
* Kernpunt: De rapporteur merkt op dat Anrechte op basis van zijn anciënniteit (dienstjaren/voorrang) recht heeft op een rustigere plek, maar dit zelf weigert. De ironie van de situatie wordt onderstreept in de laatste alinea: wanneer de man direct geconfronteerd wordt met de vermeende hinder, geeft hij aan geen klachten te hebben.
* Schrifttype: Een vlot, zakelijk cursief handschrift uit de eerste helft van de 20e eeuw.
* Opvallend: In de laatste regel is het woord "hij" met een caret (invoegteken) boven de regel toegevoegd, wat duidt op een correctie tijdens of direct na het schrijven. Dit document stamt uit een tijd waarin het marktwezen strak gereguleerd was door de gemeente. Standplaatsen en "schuilplaatsen" (plekken voor opslag of beschutting van kooplieden) werden toegewezen op basis van strikte regels en anciënniteit. Het stuk illustreert de bureaucratische zorgvuldigheid waarmee klachten of onregelmatigheden rondom marktplaatsen werden afgehandeld; zelfs een schijnbare kleinigheid over de keuze van een plek werd voorzien van een formeel ambtelijk advies aan de inspecteur.