Doorslag van een officiële brief (besluit/beschikking). 24 oktober 1940 (verzonden op 25 oktober 1940). De Directeur (vermoedelijk van de Marktwezen/Marktdienst Amsterdam). Den Heer R. Koekoek, Valkenburgerstraat 141, Amsterdam-Centrum. [Handgeschreven, linksboven:]
Verzonden 25/10

[Handgeschreven, rechtsboven:]
M. de Boer [?]

[Rechtsboven:]
VD/HG.

[Geadresseerde:]
den Heer R. Koekoek,
Valkenburgerstraat 141,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 2.

[Linksboven:]
27/83/6 H.

[Rechtsboven:]
24 October 1940.

[Inhoud:]
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 9 October jl. bericht ik U, dat tegen het daarin vervatte verzoek geen bezwaar bestaat, mits U onverwijld het achterstallige marktgeld ad ƒ 9,45 bij den marktambtenaar der Ten Katestraat betaalt en U er voor zorgdraagt, dat het tijdens Uw afwezigheid verschuldigde marktgeld regelmatig wekelijks wordt betaald.

Indien U aan deze voorwaarden niet voldoet, zal Uw plaats worden ingetrokken.

[Ondertekening:]
De Directeur, * Onderwerp: De brief betreft een verzoek van een marktkoopman (de heer Koekoek) om tijdelijk afwezig te mogen zijn van zijn standplaats, waarschijnlijk op de Ten Katemarkt.
* Besluit: Het verzoek wordt ingewilligd onder strikte voorwaarden: het direct betalen van een schuld van 9,45 gulden aan achterstallig marktgeld, en de verplichting om ook tijdens de afwezigheid het wekelijkse stageld door te betalen.
* Toon: De toon is zakelijk, formeel en directief. De waarschuwing dat de standplaats wordt ingetrokken bij niet-nakoming onderstreept de administratieve strengheid van die tijd.
* Locatie: De Valkenburgerstraat 141 lag in de Amsterdamse Jodenbuurt. De Ten Katemarkt bevindt zich in Amsterdam-West. Dit document stamt uit oktober 1940, de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland. De Valkenburgerstraat was een straat waar op dat moment zeer veel Joodse Amsterdammers woonden. Voor Joodse marktkooplieden werd de situatie in deze periode steeds nijpender door de invoering van anti-Joodse maatregelen. In 1941 zouden Joden uiteindelijk van de reguliere markten verbannen worden en aangewezen worden op specifieke 'Joodse markten'.

De brief illustreert de dagelijkse bureaucratie rondom het marktwezen, waarbij de noodzaak om inkomsten (marktgeld) veilig te stellen voor de gemeente prioriteit had, zelfs wanneer een koopman blijkbaar door omstandigheden niet op de markt kon staan. De genoemde ƒ 9,45 was destijds een substantieel bedrag voor een kleine handelaar.