Getypte brief (doorslag op carbonpapier). 30 oktober 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Gemeentelijke Marktendienst Amsterdam). extra [handgeschreven]
VP/HG.

den Heer E. Wagenaar,
Ben Viljoenstraat 14,
Amsterdam-Oost.
Wijk 20.

27/93/2 M.
30 October 1940.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 13 dezer bericht ik, dat het daarin vervatte verzoek niet voor inwilliging in aanmerking kan komen. Inmiddels is Uw marktplaats op de Ten Katestraat ingetrokken wegens wanbetaling. Uit dien hoofde is U een bedrag van ƒ 6,75 schuldig.

De Directeur, De brief is een korte, zakelijke mededeling aan de heer E. Wagenaar. De kern van de boodschap is tweeledig:
1. Een niet nader gespecificeerd verzoek van de heer Wagenaar (gedaan op 13 oktober 1940) wordt afgewezen.
2. Zijn marktplaats op de Ten Katestraat is ingetrokken vanwege "wanbetaling". Er wordt een openstaand bedrag van 6,75 gulden gevorderd.

De toon is formeel en onverbiddelijk, typerend voor ambtelijke correspondentie uit die periode. De handgeschreven notitie "extra" wijst er mogelijk op dat dit een extra afschrift was voor een specifiek dossier of een afwijkende verzendmethode. De datum van de brief, 30 oktober 1940, is saillant. Nederland was op dat moment enkele maanden bezet door nazi-Duitsland. Hoewel de reden voor intrekking van de marktplaats "wanbetaling" wordt genoemd, moet dit gezien worden tegen de achtergrond van de toenemende restricties voor bepaalde bevolkingsgroepen.

De geadresseerde woonde in de Ben Viljoenstraat in de Transvaalbuurt (Amsterdam-Oost), een wijk die destijds een zeer grote Joodse populatie kende. Vanaf de herfst van 1940 begonnen de bezettingsautoriteiten met het stelselmatig uitsluiten van Joodse burgers uit het economische leven. Veel Joodse marktkooplieden raakten in die periode hun vergunning of standplaats kwijt, vaak onder het mom van administratieve redenen of wegens het onmogelijk maken van hun nering, wat leidde tot betalingsproblemen. De Ten Katemarkt was (en is) een belangrijke dagmarkt in Amsterdam-West. De genoemde schuld van ƒ 6,75 was destijds een aanzienlijk bedrag voor een kleine handelaar, vergelijkbaar met ongeveer 60 tot 70 euro aan koopkracht vandaag de dag. E. Wagenaar