Getypte ambtelijke brief (waarschijnlijk een doorslag/kopie). 24 december 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten, Amsterdam). Den Heer L. Knoop, Weesperstraat 79 I, Amsterdam-Centrum. D/HG.

extra

den Heer L. Knoop,
Weesperstraat 79 I,
Amsterdam-Centrum.

Wijk 10.

30/64/2 M.
24 December 1940.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 10 November jl. bericht ik U, dat aan het daarin vervatte verzoek geen gevolg kan worden gegeven, omdat U in gebreke is gebleven een ziekenbriefje in te leveren, waaruit blijkt, dat Uw echtgenoote niet in staat is om Uw plaats op het Waterlooplein te bezetten. Deze plaats is derhalve met ingang van 2 December jl. ingetrokken. Tenslotte raad ik U aan Uw plaats op de markt Lindengracht regelmatig, dat wil zeggen ten minste twee maal per week, te bezetten, daar deze anders volgens de desbetreffende bepalingen van het Reglement op de Markten, zal worden ingetrokken.

De Directeur, De brief is een formele, bureaucratische afwijzing van een verzoek van de heer L. Knoop. De kern van het geschil is het ontbreken van een officieel bewijsstuk ("ziekenbriefje") voor de ziekte van zijn echtgenote. Hierdoor is de standplaats van de heer Knoop op de markt op het Waterlooplein per direct ingetrokken. Daarnaast fungeert de brief als een officiële waarschuwing: hij dreigt ook zijn standplaats op de Lindengracht te verliezen als hij daar niet minimaal twee keer per week aanwezig is. De toon is streng en onverbiddelijk; de beslissing tot intrekking was al genomen voordat de brief op kerstavond 1940 werd verstuurd. Het document dateert van december 1940, de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland. De locaties die worden genoemd (Weesperstraat, Waterlooplein) bevinden zich in het hart van de toenmalige Joodse buurt van Amsterdam. Veel marktkooplieden op het Waterlooplein waren Joods. Hoewel de brief een strikte toepassing van het marktreglement lijkt, moet deze gezien worden in de context van de toenemende druk op de Joodse bevolking. Het verlies van een marktvergunning betekende in die tijd een directe bedreiging voor het levensonderhoud. De handgeschreven notitie "extra" zou kunnen duiden op een bijzondere administratieve behandeling van dit dossier in een periode waarin de bezetter de grip op de Joodse economische activiteiten begon te verstevigen. L. Knoop