Getypt afschrift van een rapport of interne correspondentie. 10 januari 1940. Behoort bij brief No. 37/5/1 M. d.d. 10 Januari 1940 aan den
Heer Wethouder voor de Levensmiddelen van den Directeur van
het Marktwezen.

Amsterdam, 10-1-40.

Door mij is op 9 Januari 1940 vóór markttijd geconstateerd, dat op de
Centrale Markt overal sintels en zand was gestrooid.
Het strooien is geschied onder toezicht en aanwijzing van den heer Steen-
beek.
Een ongeval hoe klein ook is tot op heden op de Centrale Markt niet
voorgevallen.

De bedrijfschef,

w.g. J. Broerse.

Voor eensluidend afschrift:
De Directeur van het Marktwezen, * Doel van het document: Het betreft een officiële melding van de bedrijfschef aan zijn superieuren om vast te leggen dat er voorzorgsmaatregelen zijn genomen tegen de gladheid op het marktterrein. Het benadrukken dat er geen ongevallen zijn gebeurd, dient als bewijs van goed beheer.
* Taal en spelling: Het document gebruikt de toenmalige spelling (bijv. "den heer", "geschied", "voorgevallen"). De afkorting "w.g." staat voor "was getekend", wat gebruikelijk is bij afschriften van getypte brieven.
* Materialen: Er wordt gesproken over het strooien van "sintels en zand". Sintels (verbrandingsresten van steenkool) werden in die tijd veelvuldig gebruikt voor strooien omdat ze stroefheid boden op ijs en sneeuw. * De Winter van 1939-1940: Deze winter was een van de strengste winters van de 20e eeuw in Nederland. In januari 1940 was er sprake van extreme kou en veel sneeuwval. Dit verklaart de noodzaak voor het intensieve strooibeleid op de markt.
* De Centrale Markt: Dit betreft de Centrale Markthallen in Amsterdam (tegenwoordig het Food Center aan de Jan van Galenstraat), die in 1934 werden geopend. Het was het logistieke hart van de voedselvoorziening voor de stad.
* Tijdsbeeld: Nederland bevond zich in januari 1940 in de periode van de Mobilisatie, enkele maanden voor de Duitse inval. De voedselvoorziening en de veilige doorstroming op de markten waren in die onzekere tijd van groot strategisch belang voor het stadsbestuur. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" had hierin een sleutelrol.