Getypte ambtelijke brief/nota (doorslag). 27 juni 1940. Waarschijnlijk de Directeur van de Centrale Markthallen te Amsterdam (gezien de inhoud en de handtekening/paraf rechtsboven, vermoedelijk M. Simons). 63/3/1 M.
G/HG.

[Handgeschreven: M. Simons]

27 Juni 1940.

Conserveering houtwerk
koelhuis.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat het houtwerk in het koelhuis op de Centrale Markt op verschillen- de plaatsen wordt aangetast door schimmels en zwammen; dit is nadeelig voor het behoud van het houtwerk (luchtkokers), doch eveneens voor de opgeslagen goederen.

Het houtwerk is bij den bouw van het koelhuis bestreken met ijzersulphaat; deze behandeling dient, ter be- scherming van het hout, om het jaar herhaald te worden.

Ik heb inmiddels doen onderzoeken of er niet een beter middel bestaat, dat niet het bezwaar heeft van het spoedig uitloogen zooals ijzersulphaat dat heeft.

Vanwege het laboratorium van Prof. Sprenger te Wageningen heeft men als doeltreffend middel aanbevolen de zoogenaamde "Wolmanzouten". Dit middel wordt onder meer door de Staatsmijnen toegepast voor mijnhout, terwijl ook de af- deeling Boschbouw der Landbouwhoogeschool het met succes heeft toegepast.

Met dit middel worden thans proeven in het koel- huis genomen, waarbij is gebleken, dat het door middel van een borstel opbrengen, behalve dat dit zeer veel tijd vor- dert (de te bestrijken oppervlakte is ± 10700 m2), het bezwaar heeft dat verschillende moeilijk toegankelijke dee- len van het luchtkokersysteem niet of slechts onvoldoende kunnen worden bereikt.

Daarom is een proef genomen met het opbrengen door middel van een verfspuit. Dit heeft direct reeds goede resul- taten opgeleverd, weshalve het mij wenschelijk voorkomt een dergelijke spuit aan te schaffen. * Problematiek: Het houtwerk van de koelfaciliteiten op de Centrale Markt in Amsterdam (gebouwd in de jaren '30) lijdt aan houtrot door schimmels en zwammen. Dit vormt een risico voor de hygiëne van de opgeslagen voedselvoorraden en de structurele integriteit van de luchtkokers.
* Technische oplossing: De bestaande methode met ijzersulfaat is inefficiënt omdat het middel te snel uitspoelt (uitloogt). Er wordt voorgesteld over te stappen op "Wolmanzouten", een destijds modern verduurzamingsmiddel op basis van fluoride en chroom (later omstreden vanwege toxiciteit, maar toen de standaard).
* Innovatie in uitvoering: Gezien de enorme oppervlakte (10.700 m²) en de complexe vorm van de luchtkanalen, adviseert de auteur de aanschaf van een verfspuit in plaats van handmatige verwerking met een borstel.
* Expertise: Er wordt verwezen naar wetenschappelijke autoriteiten zoals Prof. Sprenger van de Landbouwhoogeschool Wageningen en de expertise van de Staatsmijnen. Dit document is geschreven op 27 juni 1940, slechts zes weken na de Nederlandse capitulatie aan nazi-Duitsland. In deze beginfase van de bezetting was de voedselvoorziening en de goede staat van de infrastructuur (zoals de Centrale Markthallen in Amsterdam) een absolute prioriteit voor het gemeentebestuur. De brief toont aan dat de dagelijkse ambtelijke en technische zorg voor de publieke infrastructuur ondanks de oorlogsomstandigheden nauwgezet werd voortgezet. Prof. Albertus Sprenger, die in de brief wordt genoemd, was een pionier op het gebied van de koeltechniek en bewaring van tuinbouwproducten in Nederland.