Afschrift van een officieel besluit van Burgemeester en Wethouders (B&W) van Amsterdam. Nº 72/85/4 M. 1940
Afschrift.

No.74/30 L.M.1940.

Burgemeester en Wethouders van Amsterdam,
Overwegende, dat aan Elie Braasem, geb. 26 September 1914, wonende Lepelkruisstraat 6 I, óp 1 Juli 1939 een ventvergunning No. 3785 voor het boekjaar 1939-1940 werd verleend;
Overwegende, dat deze ventvergunning niet voor het thans geldende boekjaar 1940-1941 is verlengd;
Gezien de rapporten van den Hoofdcommissaris van Politie en van den Directeur van het Marktwezen, respectievelijk dd. 15 Augustus en 12 September 1940, No.11738/1940 en 72/85/2 M, waaruit blijkt, dat Braasem pp 6 Augustus 1940, voorzien van bovengenoemde niet-geldige ventvergunning, ventende op den openbaren weg werd aangetroffen;
Overwegende voorts, dat is gebleken, dat de pagina's 19 t/m 22 van het ventboekje - op één waarvan het nieuwe ventzegel pleegt te worden geplakt - uit het boekje waren verwijderd, zoodat Braasem heeft gepoogd op een bedriegelijke wijze te venten met een niet-geldige ventvergunning;
Gelet op art.5 der Ventverordening;
Hebben goedgevonden Braasem voornoemd niet vòòr 1 Januari 1941 voor vernieuwing der ventvergunning Serie 27 No.224 in aanmerking te doen komen.

SL
as
Amsterdam, 25 September 1940.
Burgemeester en Wethouders voornoemd,

W. DE VLUGT [stempel]
de Secretaris,
(get.) VAN LIER [stempel]

Voor eensluidend afschrift,
de Secretaris,

[handtekening: Van Lier]

[Linksonder:]
Genoteerd.
25.JUN. 1941
[paraaf] Dit document betreft een strafmaatregel van de gemeente Amsterdam tegen Elie Braasem, een jonge straatverkoper (venter). Uit het besluit blijkt dat Braasem op 6 augustus 1940 werd betrapt terwijl hij goederen verkocht op straat met een verlopen vergunning uit het voorgaande jaar (1939-1940).

De ernst van de zaak zat hem in de vastgestelde fraude: Braasem had pagina's uit zijn vergunningsboekje gescheurd om te verhullen dat het verplichte zegel voor het nieuwe jaar ontbrak. Vanwege deze "bedriegelijke wijze" van handelen besloot het college van B&W hem te straffen door hem pas per 1 januari 1941 weer in aanmerking te laten komen voor een nieuwe vergunning. Hij mocht dus gedurende de rest van 1940 zijn beroep niet legaal uitoefenen.

Het document is een 'afschrift' (kopie) van het originele besluit, gewaarmerkt door de secretaris Van Lier. De stempel van Burgemeester Willem de Vlugt staat op het document; hij was de laatste burgemeester voor de installatie van een NSB-burgemeester in 1941. Het document dateert van september 1940, slechts vier maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel de maatregel gebaseerd is op de lokale Ventverordening en door het Nederlandse stadsbestuur werd genomen, is de context van de vroege bezettingsjaren van groot belang.

De betrokkene, Elie Braasem, was een Joodse Amsterdammer die in de Jodenbuurt woonde. Voor veel Joodse burgers was straathandel een van de weinige manieren om een bescheiden inkomen te genereren, zeker toen de druk van de bezetter op hun economische positie toenam. Een tijdelijk verbod om te venten betekende in die tijd een directe aanslag op het dagelijks brood.

Historische bronnen (zoals het Joods Monument) bevestigen dat Elie Braasem de oorlog niet heeft overleefd. Hij werd in 1942 gedeporteerd en is op 30 september 1942 in Auschwitz vermoord. Dit document illustreert hoe de gemeentelijke bureaucratie en strikte handhaving bleven doorgaan in de eerste fase van de bezetting, vlak voordat de grootschalige uitsluiting en deportatie van de Joodse bevolking begon. De aantekening "Genoteerd 25 juni 1941" onderaan toont de trage administratieve afhandeling in die turbulente periode.