Intern rapport/memo van een waarneming 3 september 1940 Santpoort, 3-9-40.

Hedenmorgen te $\pm$ 7.45 V.M. constateerde
ik, dat een vrouwspersoon, die met
vrouwelijke verpleging B10-huis liep,
bloemen had uitgestald op de
vensters van B10 en op het geheele
venster van patiënt B11 en nog van
een groote auto, die voor B12
geparkeerd stond, hoewel dit is verboden.
Voornoemde vrouwspersoon voor deze
overtreding reeds meerdere malen
is gewaarschuwd, het laatste door
den Heer Geneesheer zelf.
Z.v.Z. Dit handgeschreven document is een formeel verslag van een disciplinair incident binnen een instelling, zeer waarschijnlijk een psychiatrische inrichting (gezien de verwijzingen naar 'B10-huis', 'patiënt' en de 'Geneesheer').

• Inhoud: De rapporteur (Z.v.Z.) maakt melding van een vrouw die bloemen heeft neergelegd op vensterbanken en op een auto bij specifieke afdelingen. Hoewel dit een onschuldige daad lijkt, wordt het expliciet aangemerkt als een "overtreding" van de huisregels.
• Handelen: Uit de tekst blijkt een strikte hiërarchie en handhaving. Er wordt benadrukt dat de vrouw herhaaldelijk is gewaarschuwd, waarbij zelfs de hoogste autoriteit van de instelling ("den Heer Geneesheer zelf") is tussengekomen.
• Schrijfstijl: Het handschrift is een typisch zakelijk cursief uit de vroege 20e eeuw. De spelling ("groote", "geheele", "vrouwelijke verpleging") is conform de toen geldende regels. Het document dateert van september 1940, kort na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De locatie "Santpoort" wijst naar het Provinciaal Ziekenhuis Santpoort, een grote psychiatrische instelling die in die tijd bekend stond om een strikt regime.

De precisie waarmee dit ogenschijnlijk kleine incident (het neerleggen van bloemen) wordt gerapporteerd, illustreert de rigide orde die in dergelijke instellingen heerste. Het toont aan dat gedrag dat buiten de norm viel – zelfs als het positief of decoratief van aard was – nauwlettend werd geobserveerd en gedocumenteerd als een breuk met de discipline. Het feit dat de "Geneesheer-Directeur" er persoonlijk bij betrokken was, suggereert dat de vrouw in kwestie wellicht een bekende 'moeilijke' patiënt of bezoeker was.