Administratieve notitie / ambtelijk bijblad. (Linksboven in kader)
BIJBLAD VAN:
M. No. 05/7/2 1940
DOORGEZONDEN: 10/2-'40

(Hoofdtekst midden/links)
Aan Mercurius kan
m.i. worden bericht, dat
deze de stellingzetter
Sipkes voor zoo-
ver dit mogelijk is, met de belangen
van Visschjager rekening zal
houden.

(Rechtsboven, instructie in ander handschrift)
Insp.
"Mercurius" moet den
brief van V. terughebben.
Zorgt U daarvoor?
15-2-'40
WS

(Rechtsonder, aftekening)
21-2-'40
de Leeuw

(In rode inkt en potlood genoteerd)
85/7/3 M
3. Het document is een intern ambtelijk bijblad dat de afhandeling van een specifieke kwestie rondom haven- of defensiewerkzaamheden documenteert. De kern van de boodschap is dat de "stellingzetter Sipkes" bij het uitvoeren van zijn taken rekening moet houden met de belangen van "Visschjager".

De tekst vertoont sporen van een bureaucratisch proces:
1. 10-2-'40: De initiële doorzending van het stuk.
2. Hoofdtekst: Een advies of besluit over de communicatie richting de partij "Mercurius".
3. 15-2-'40: Een aanvullende instructie aan een inspecteur ("Insp.") door een persoon met de initialen "WS" (waarschijnlijk een overste of afdelingshoofd) over het retourneren van een brief.
4. 21-2-'40: Een laatste aftekening door een ambtenaar, vermoedelijk genaamd "de Leeuw", wat duidt op de voltooiing van de administratieve actie.

De termen "stellingzetter" en de namen van de entiteiten (waarschijnlijk schepen genaamd Mercurius en Visschjager) wijzen op een maritieme context. Een stellingzetter was iemand die verantwoordelijk was voor het plaatsen van bakens, steigers of mogelijk militaire versperringen/stellingen. Dit document dateert van vlak voor de Duitse inval in Nederland (mei 1940). Tijdens deze periode van mobilisatie en verhoogde paraatheid werden er langs de Nederlandse kust en in de havens veel defensieve werken aangelegd.

De "Visschjager" was een specifiek type vaartuig dat de vangst van de haringvloot op zee ophaalde om deze zo spoedig mogelijk aan land te brengen. Het hinderen van deze snelle en economisch belangrijke vaartuigen door militaire stellingen was een punt van aandacht voor de overheid, die in deze periode probeerde de nationale defensie te versterken zonder de vitale visserijsector en handel volledig lam te leggen. Dit document is een direct voorbeeld van het overleg en de administratieve coördinatie die nodig was om deze belangen te verenigen. M. No