Dienstbrief / Ambtelijke correspondentie 21 juni 1933 De Directeur van het Marktwezen (waarnemend) 367 21 Juni 19 33
3 S/C

    Onder terugzending van myn, my onder No.31/6 L.M. dd. 16 dezer

om nader bericht toegezonden, schryven No.367 M. dd. 2 Juni j.l.,
inzake de automarkt Amstelveld, deel ik U mede, dat, teneinde aan
de hand van Art.4 sub IA van de Verordening op de heffing van
Marktgelden, per auto een bedrag van f.0,25 te kunnen heffen, de
lengte van een plaats moet worden gesteld op 5 M.
In het Besluit van B.& W. No.31/6 L.M. dd. 17 Febr.1933
zal dienovereenkomstig onder b. het cyfer 10 vervangen moeten wor-
den door het cyfer 5.

                                            De Directeur van het Marktwezen,
                                                                      wnd.
                                                    [paraaf]

Den Heer Wethouder
voor de
Levensmiddelen.

K Dit document is een ambtelijk schrijven waarin een technische wijziging wordt voorgesteld voor de exploitatie van de automarkt op het Amstelveld in Amsterdam. Om een specifiek bedrag aan marktgeld (25 cent per auto) te kunnen innen volgens de vigerende verordening, blijkt het noodzakelijk om de officiële lengte van een staanplaats te halveren.

De tekst illustreert de bureaucratische precisie van die tijd: een eerder besluit van Burgemeester en Wethouders (B&W) uit februari 1933 moet worden aangepast waarbij het getal "10" (meter) wordt vervangen door "5". Dit suggereert dat de oorspronkelijke regelgeving wellicht uitging van grotere voertuigen of ruimere standplaatsen, wat de effectieve inning van marktgeld per individuele auto bemoeilijkte.

Opvallend is de spelling die nog deels de oude regels volgt (zoals 'myn', 'schryven', 'cyfer'), hoewel de tekst in 1933 is opgesteld. Het Amstelveld in Amsterdam heeft een lange traditie als marktplaats. In de jaren '30 van de twintigste eeuw was er een bloeiende handel in tweedehands auto's op dit plein. De automarkt was een belangrijk fenomeen in een tijd waarin het autobezit in Nederland begon toe te nemen, maar voor velen nog enkel bereikbaar was via de tweedehandsmarkt.

De Directeur van het Marktwezen was verantwoordelijk voor de orde, indeling en de financiële opbrengsten van de Amsterdamse markten. De adressering aan de Wethouder voor de Levensmiddelen lijkt opmerkelijk voor een automarkt, maar in die periode vielen de markten (als distributiepunten) vaak onder deze specifieke portefeuille.

Dit document biedt een inkijkje in hoe de overheid grip probeerde te krijgen op de modernisering van de samenleving (de opkomst van de auto) door middel van strikte regelgeving en belastingheffing.